fl. 1. Tirnoq yoki oʻtkir uchli narsalar bilan tilmoq, yulmoq, timdalamoq.
Mushukcha bolaning qoʻlini tirnab oldi.
Soch yulib, yerni tirnab qildilar faryod. — Gʻayratiy
Zuhra begim yolgʻiz oʻgʻlining to-butda boshsiz yotgan tanasini koʻrganda, oʻzining kallasiga mushtlarini urib dod soldi, yuzini qoʻli bilan tirnab, qonatib yubordi. — P. Qodirov, Yulduzli tunlar
2. koʻchma Xuddi tirnash kabi harakat va uning taʼsiriga nisbatan qoʻllanadi.
Sovuq shamol badanni tikanli tili bilan tirnar, nimdosh kiyimdan oʻtib sanchar va qatiratar edi. — N. Maqsudiy, Laylatulqadr
Ammo Yigitalining bugungi ishi uning ichini tirnab oʻtdi. — I. Rahim, Zangori kema kapitani
yuragimni tirnab turgan fikrlarni tushunib, samimiy maslahatingiz, shirin soʻzlaringiz bilan madad bersangiz edi. — Sh. Rashidov, Boʻrondan kuchli
- Ichini mushuk (yoki it) tirnamoq Shu vaqtgacha shoirning hayoti uchun qoʻrqib, ichini it tirnayotgan vazir yengil nafas olib bosh egib qoʻydi. — M. Osim, Ajdodlarimiz qissasi