сфт. 1. Бир-бирига жуда яқин жойлашган; оралиғи қисқа; зич, қалин.
Тиғиз дарахтлар. Залда одам тиғиз. Тиғиз ўтқазилган кўчатлар.
Энди улар анча зич-тиғиз қаторлар билан илгариларди. — Ойбек, Қуёш қораймас
Тутқун сасни тополмадим Тиғиз ўрмонларда ҳам. — М. Шайхзода
Мажнунтол барглари орасидан сирқиб тушаётган ёмғир томчилари қизнинг пайваста қошларига, тиғиз киприкларига тегган. — П. Қодиров, Юлдузли тунлар
2. Муайян иш (ишлар) учун вақтнинг камлиги, қисқалиги; зиқ.
Кузакдаги баракали хирмон шу тиғиз кунлардаги ишнинг унуми ва сифатига боғлиқ.
— Вақт тиғиз. Ҳали билет ҳам олганим ёʻқ,— деди Маҳмуд. — А. Убайдуллаев, Ҳаёт оқими
Агар меҳмоннинг вақти тиғиз бўлса, ҳар бир уйдан бир нарса олиб чиқилиб, дастурхонга қўйиб чиқилади. — Ш. Холмирзаев, Қил кўприк
3. Бажарилиши лозим бўлган ишлар кўп ва у тез суратда, узлуксиз бажарилиши лозим бўлган ҳолат; шошилинч, ошиғич, қисталанг.
Анҳорда икки обжувоз ва икки тегирмон ишлаб туради Шунга қарамай, иш тиғиз. — Ҳ. Ғулом, Тошкентликлар
Далада ишнинг тиғиз вақти ўтгани учун мардикорларга бундан бир неча кун илгари жавоб берилган. — Ойбек, Танланган асарлар