Қидирув

от 1. Қуёш ботиб, қоронғилик туша бошлаган пайт ва шу пайтда ўқиладиган намоз.

Одамлар ташқарига чиққанда, шом қоронғиси чўккан эди. — С. Кароматов, Сўнгги бархан

Анзират билан Анорхоннинг сариқ ва кўк рўмолларигина шом қоронғисида шарпадай милтилларди. — Ойбек, Олтин водийдан шабадалар

2. Қуёш ботгандан бошлаб, мағриб уфқидаги қизил шафақ кўринмай қолгунча ўқиладиган намоз (беш вақт намознинг тўртинчиси).

Шомни ўқигандан кейин Анвар Султонали мирзодан изн олиб чиқди. — А. Қодирий, Меҳробдан чаён

Мачитдан шом азони эшитилди. Супадагилар баҳсни тўхтатиб, таҳоратга қўзғалишди. — Ш. Тошматов, Эрк қуши

3. кўчма Қоронғилик

Ҳовлига шом тушди. Аваз деразани очиб Жуманиёз! деб чорлади. — С. Сиёев, Аваз

от Амалда барча қадимги халқларда, ҳозирда баъзи қолоқ халқ ва қабилаларда: руҳоний, табиб, сеҳргар.

Ocak.ЎЧОҚ

от Милтиқ стволини тозалаш, мойлаш ёки (оғзидан ўқланадиган милтиққа) заряд жойлаш учун ишлатиладиган ингичка ва узун металл таёқ.

от Ёввойи ўрдакнинг бир хили.

от фолк. Узун, бурама мўйлов.

Шомурти шохлаб ҳар ёққа кетган, Ичида сичқонлар болалаб ётган Шундай қалмоқ кўлин тўлғаб келади. — Алпомиш

Ямоқчи уйғониб туриб, эшикни очса, шомуртини шопдай қилиб, подшонинг мирғазаблари турибди. — Эртаклар

от айн. Шомонлик.

от Ёвуз ва эзгу руҳларга, уларнинг инсон ҳаётига таъсир кўрсатишига ишонишдан иборат ибтидоий эътиқод шакли.

сфт. Шомполга эга, шомполи бор; шомпол ёрдамида ўқланадиган.

Шомполли милтиқ.

фл. Шўмғимоқ феълининг орттирма нисбати.

Кто надеется на соседа, тот останется без свечки.

от 1. Қуёш ботиши билан тун бошланиши ўртасидаги ғира-шира ёруғ пайт.

Қуёш ботган, лекин кун ҳали ёруғ, ҳар ёққа оқшом сукунати чўзилган. — Ойбек, Танланган асарлар

Кўнгилни қон қилувчи оқшом қўнди. — Ў. Ҳошимов, Қалбингга қулоқ сол

2. Кеч, кечқурун.

[Ойсара] Жисман заифлигига қарамай, кўп юмуш қилар, ҳар оқшом ўз болалари билан танча атрофини тўлдириб, китоб ўқир эди. — Ойбек, Танланган асарлар

Ўша оқшом Усмонхўжанинг ҳовлиси-да тонг отгунча чироқ ўчмади, улфатлари хўп кайф-сафо қилишди. — Х. Тўхтабоев, Йиилар ва ёʻллар

рвш. Кечки, тунги.

адж чучмал, хушомадли, тилёғламалик билан (риёкорона) айтилган :: унктуоус /ʌŋктʃʊəс/ адж чучмал, хушомадли, тилёғламалик билан (риёкорона) айтилган

от Бирор кишига тамагирлик билан хизмат қилиш, сермулозамат бўлиш, мақташ ва шу кабилар; хушомадгўйлик, лаганбардорлик.

Хом кишини хушомад хароб этар. — Мақол

Айрим раҳбарлардек Баширжонга ҳам хушомад ёқарди. — Ёшлик

от 1. Кун ботиб, қоронғилик туша бошлаган пайт, қош қорая бошлаган вақт; оқшом.

[Тиллабой] Олдига қўйилган овқатларни хўп еб олгандан кейин, хуфтонни намозшомдаёқ чала-чулпа ўқиб олиб, дарров ухлаб қолар эди. — П. Турсун, Ўқитувчи

2. Кун ботгандан бир оз кейин ўқиладиган намоз, беш вақт намознинг тўртинчиси.

Сўзни келган ерида тўхтатиб, Ҳожибобо имом бўлган ҳолда, намозшом ўқишга қўзғалдилар. — Ғ. Ғулом, Шум бола

от шв. Намозшомгул.

Оқшомлатиб.

Бойбўрига билдирмаймиз, оқшомлаб жўнаймиз. — Алпомиш

-qarańǵı túskennen keyin, keshletip

сфт. Бировга хушомад қилувчи; лаганбардор.

Илмсиз бош қашир, Хушомадгўй гап ташир. — Мақол

Сизга бошқа одамлар тўсқинлик қилди, бўлмаса, бундай зиёнчилар, хушомадгўйларни уриб, патини тўзитиб юборар эдингиз. — А. Қаҳҳор, Мунофиқ