Qidiruv

1. Yumshoq, hoʻl narsaning yerga yoki boshqa narsaga urilishidan hosil boʻladigan tovushni bildiradi.

Toʻp uchib ketib, pisillaganicha dami chiqdi-da, yerga shalp etib tushdi. — H. Nazir, Bir tup gʻoʻza

Molxona tomining tarnovidan katta qor parchasi erib, shalp etib yerga tushdi. — H. Nuʼmon, Fasllar

2. ayn. Shalop.

Tosh shalp etib suvga tushdi.

herunterhängend, herabhängend, schlaff

fl. 1. Issiq yoki qattiq sovuq taʼsirida tarangligini, tiriklik holatini yoʻqotmoq; soʻlimoq (oʻsimlik haqida).

Kun issiq, daraxtlarning barglari ham shalpayib qolgan. — Gazetadan

2. koʻchma Holsizlanib boʻshashmoq, majolsiz, harakatsiz holatda boʻlmoq.

Ertalabki gimnastika shalpayish va qotib qolganlikni yoʻqotadi. — Gazetadan

Tursang-chi, buncha shalpayasan. — H. Shams, Dushman

3. koʻchma Hafsalasi pir boʻlmoq, boʻshashmoq; xomush boʻlib qolmoq.

U [rais] minbardan shalpayib tushdi, boya oʻtirgan qatoriga emas, orqaroqqa, panaroqqa borib oʻtirdi. — Mushtum

4. Uddasiz, xatti-harakatsiz boʻlmoq; shalviramoq.

Bechora-yey, anavi bola muncha ammamning buzogʻidan shalpaygan ekan. — E. Raimov, Ajab qishloq

Plätschern n, Rieseln n, Geriesel n

fl. 1. ayn. Shaloplamoq.

2. ayn. Shalviramoq.

ot Qulogʻi shalpaygan; qulogʻi besoʻnaqay katta.

Shalpangquloq it.

Elmurod yangi kursantlar qabul qilar ekan, kamgoʻsht, qirgʻiyburun, shalpangquloq bir jangchi kelib, uning qarshisida toʻxtadi. — Shuhrat, Shinelli yillar

fl. Shalpaymoq feʼlining birgalik nisbati.

fl. Shalpaymoq feʼlining orttirma nisbati.

fl. Shalpillamoq feʼlining orttirma nisbati.

fl. Shalpaytirmoq feʼlining majhul nisbati.