sft. 1. Yorugʻlik yoki nurni yaxshi oʻtkazadigan; tiniq.
Shaffof suv. Shaffof shisha. Shaffof may. Shaffof qogʻoz.
Shishaning eng ajoyib xususiyati —
bu uning shaffofligidir. — Fan va turmush
Qalin oʻrmon ichidan yorib oʻtgan bir tutam nur oq qayinni, goʻyo ichidan yoritganday, shaffof qilib koʻrsatar edi. — A. Muxtor, Davr mening taqdirimda
2. Nihoyatda musaffo, toza, tiniq.
Osmon gumbazi artilgan shishadek shaffof. Saratonning saxiy quyoshi gulshan diyor uzra oltin sepini yoygan. — H. Tojiboyev, Jasur qiz qishlogʻida
Unutib boʻlarmi, aytingiz-chi oʻzi, Sut bilan emganing shaffof havoni? — J. Jabborov
3. koʻchma Gard-gʻubor, ifloslikdan xoli; pok, toza.
Mehri opaning koʻzidan tirqirab yosh, koʻksidan sut keldi. Uni tongday shaffof, pok onaning qalbi boshlab keldi. — R. Fayziy, Shohi darparda