от
1.
Ўзига мустақил ҳар бир оила, ҳар бир хўжалик.
Аёлнинг сариштаси — рўзғорнинг фариштаси. — Мақол
Сени деб уйимдан, рўзғоримдан кечдим. — С. Аҳмад, Уфқ
Ҳа, дуруст, ишга яроқли полвондек йигит бўлсанг, рўзғорга бош бўласан энди, ўғлим. — С. Кароматов, Олтин қум
Шу пайтгача доим рўзғор иши билан банд бўлган Маликахон заводга ишга кириб кетди. — С. Зуннунова, Кўк чироқлар
2.
Шундай оила ёки хўжаликка тегишли ва унинг тирикчилиги учун зарур анжом-ашёлар, икир-чикирлар.
Рўзғор зийнати — ўтин, Уй зийнати — хотин. — Мақол
Қўш-у омоч, бош айланмас кичик қўрғон, Овқат-рўзғор, кавшай десанг — оби ёвғон. — Ҳ. Ғулом, Танланган асарлар
Агар бошқа одам бўлган-да, Маҳфузага тўғри ёʻл кўрсатар, рўзғорини бутлаб олишни ўргатарди. — Газетадан
Қодир бутун рўзғор ташвишларини зиммасига олишга мажбур бўлди. — Ёшлик
3.
Турмуш, оила.
— Катта қизининг рўз-ғорини ҳам шу кампир бузган.
Магазинда ишлайдиган топармон-тутармон бир йигитни ичкуёв қилиб, роса соғиб ичди, — деди келин. — С. Аҳмад, Чўл бургути
Буларнинг ҳам айримларининг рўзғор, фарзандлари бор, баъзилари эрта-индин узатиладиган бўлиб, бўй етиб турибди. — Газетадан