Қидирув

от 1. Ўт, олов.

Одам — ишдан, маъдан — оташдан баҳра топади. — Мақол

У ўз муродига етгани учун муқаддас оташ ва сув худосига шукур қилиб, аллақандай бир дуони ўқиди. — М. Осим, Карвон ёʻлларида

Юрев батареялари ёпиқ позициядан туриб, ёв устига жаҳаннам оташи ёғдирди. — И. Раҳим, Чин муҳаббат

2. кўчма Дилни ёндирадиган, ўртантирадиган ҳароратли ҳис-туйғу,

Ҳижрон оташи.

Ҳафиза Умид юрагидаги оташга сув сепиб, ўчириб кетмоқчи бўлди. — Мирмуҳсин, Умид

сфт. 1. кт. Қалб ҳарорати билан иситилган; қизғин, жўшқин; эҳтиросли, алангали.

Оташин салом. Оташин муҳаббат. Оташин нутқ.

Дунёда қолмасин фашист деган ном. Меҳнат диёридан оташин салом! — Миртемир, Асарлар

Сўзлар қарсакларга, қарсаклар оташин хитобларга уланиб кетди. — А. Мухтор, Опа-сингиллар

2. Бутун қалби, жони-тани билан берилган, қалби олов.

Оташин нотиқ. Оташин курашчи.

сфт. кт. Оловли, ўтли; қизғин, жўшқин.

Оташли йиллар.

Гарчи яшама-дим беиқбол, нигун, Гарчи давраларим нурли, оташли. — А. Орипов, Йиллар армони

фл. Ўтамоқ феълининг биргалик нисбати.

сфт. Қалби оташ, юрагида ўти бор; оташин.

Оташқалб ёшлар.

Машраб ўз замонасининг оташқалб ва теззабон шоирларидан бўлган. — Газетадан

от 1. айн. Ўтхона.

Паровознинг оташхонаси.

Уйнинг ўнг бурчагида чўян печ, карнайи шифтдан чиқарилган, оташхонаси қизариб, карнай чирс-чирс этарди. Ш. Холмирзаев, Т. — Усмонов, Сўнмас ўт

Самоварнинг оташхонасига чўп тиқаётган Ражаб бобо ҳам унга қараб кулди. С. — Аҳмад, Қадрдон далалар

2. айн. Оташгоҳ 2.

от Ёниб ёки қизиб турган нарсани, чўғни қисиб олиш, оловни туза-тиш учун ишлатиладиган уй-рўзғор асбоби.

Оташкурак билан чўғ олмоқ.

Дмитрий Казимирович оташкурак билан печкадан чўғ олиб, самоварнинг ўтхонасига ташлади. — А. Мухтор, Асарлар

сфт. 1. Нафаси, дами оташдек иссиқ, ҳароратли.

Чўлдан воҳага гармсел деб аталадиган оташнафас шамол эсиб туради. — Газетадан

2. Нутқи ўткир, таъсирли, эҳтиросли.

Машраб гоҳ пиёда, гоҳ эшакда кўп ўлкаларни кезган оташнафас бир шоир. — Ойбек, О. в. шабадалар.

3. эск. дин. Гўё дуоси ижобат бўладиган, нафаси дардга даво бўладиган.

Одамлар Султондевонани оташнафас вали деб мақташар эди. — М. Муҳаммаджонов, Турмуш уринишлари

сфт. кт. Нутқи ўткир, таъсирчан; сўзга уста, сўз билан қалбларни ҳаяжонга келтирадиган.

Оташзабон нотиқ.

Сочма шеър ёзганда, ростдан ҳам Миртемир оташзабон шоирга айланади. — Т. Жалолов, Миртемир

в flame, blaze

от Ўтга топинувчи, ўтга сажда қилувчи; мажусий.

Оташпараст қабилалар.

от айн. Зардуштийлик.

Олимларнинг эътирофига қараганда, оташпарастлик Хоразмда вужудга келган. — Газетадан