Қидирув

фл. 1. Ўхшамоқ феълининг орттирма нисбати.

Укасига ўхшатдим. Ошни жуда ўхшатибди.

Лекин жуда муғамбир, мўлтони одамга ўхшатаман. — Ҳ. Шамс, Душман

2. Бирор кимса ёки нарсага қиёс қилмоқ, шунга ўхшаш, худди ўзи деб билмоқ.

Ҳаммани ўзингга ўхшатасан-а! — П. Қодиров, Қора кўзлар

Унинг кулиши, юришини Рустам аллакимга ўхшатди. — Муштум

3. Қойилмақом қилмоқ; бопламоқ.

Ёшига монанд ва озода кийим кияди, сочини ўхшатиб тарайди — М. Жўра, Изтироб

Бу етмагандек, ўхшатиб ҳақорат қилди. — Шуҳрат, Жаннат қидирганлар

Азим унинг киндигига ўхшатиб тепди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

4. -(и)б қўшимчали равишдош (— ўхшатиб) кўм. взф. Қиёс, ўхшатиш муносабатини билдиради; каби, сингари.

Энди мен сизларни гўдак болаларга ўхшатиб, алдаб овқат едираманми?! — Мирмуҳсин, Меъмор

Йигит чакмоннинг икки енгини хуржунга ўхшатиб, елкасига ташлади-да, орқага қайтди. — П. Қодиров, Қора кўзлар

5. ўтган замон бирлик шаклида (— ўхшатдим) Аскиянинг бир жанри, ёʻли.

Аскиянинг бир қатор жанрлари мавжуд: қофия ўхшатдим, бўласизми — УТА

от 1. айн. Ўхшатиш 1.

Бизнинг бу ўхшатмамиз ҳам унча тузук эмас. — С. Айний, Эсдаликлар

2. Ўхшатиш асосида яратилган, қилинган иш, нарса.

Ўтмиш адабиётда машҳур шоирларнинг шеърларига ўхшатма яратиш бир одат бўлган. — Н. Маллаев, Улуғ зуллисонайн шоир

фл. Ўхшатмоқ феълининг мажҳул нисбати.

фл. Ўхшатмоқ феълининг биргалик нисбати.

фл. Ўхшатмоқ феълининг орттирма нисбати.

Каков он (муж), такова и она (жена).

Ўхшатмагунча учратмас дегандек, хотини ҳам худди ўзига ўхшаш узун бўй, қотмадан келган, қорачагина жувон. Как говорится, не повстречают себе подобного — не сойдутся, так и его жена была, как и он сам, высокого роста, худощавой и смуглой. — С. Абдуқаҳҳор, Санамай саккиз дема...

погов. каков муж, такова и жена, муж и жена характерами сошлись, ≈ муж и жена — одна душа.