ot 1. Qizning eri (qizning ota-onasi, aka va opasiga nisbatan).
— Yoʻq, oyi, hech nima kerak emas, — yana muloyim gapirdi qizi, — kuyovingizni joʻnataman, deb charchadim. — Oybek, Tanlangan asarlar
Fotiha oʻqilib, kuyov qayin onaga uzr aytdi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
Salimboyvachcha ildamlik bilan ularga yugurdi. Singlisidan ahvol soʻrab, kuyovining qoʻlini siqdi. — Oybek, Tanlangan asarlar.
2. Endi uylanadigan, uylanayotgan yoki yangi uylangan yigit (oʻz qayligʻiga, xotiniga nisbatan).
Xonzoda begim hozir yigirma yoshdalar shu vaqtgacha munosib kuyov uchramay, dogʻda edik. — P. Qodirov, Yulduzli tunlar
Sen hali dengizni koʻrganing yoʻq, qizim! Xudo xohlasa, kuyoving bilan birga koʻrasan. — A. Qahhor, Xotinlar
Bular kelin bilan kuyov boʻlsa kerak. — S. Ahmad, Yulduz
3. Yangi uylangan yigitga qarindosh-urugʻ yoki yaqin kishilarining murojaat shakli.
Toʻladan kelgan, xushfeʼl Karimovich ham dastlabki kundan boshlab unga yoqib qolgan edi. — Kuyov, ishlar qalay? — soʻradi u, stoli ustidagi yarqirab turgan oynada qizil qalamni oʻynab. — Mirmuhsin, Umid
- Ich kuyov