По запросу «Kibr» — результатов: 7
ot Oʻzini hammadan yuqori his etish; manmanlik, kekkayish his-tuygʻusi.
Olifta boyvachcha kibr va ahmoqona gʻururi ila kresloda taltaygancha qoldi. — Oybek, Nur qidirib
Bir ucu sürtünme sonucu yanabilen bir maddeyle kaplı olan küçük tahta veya karton parçası.GUGURT
sft. Oʻzini hammadan yuqori his etadigan; kekkaygan.
[Qizlar] Qutbiyani kibrli, magʻrur va ota-onasiga kattalik qiladi, deb ayblardilar. — S. Ayniy, Esdaliklar
ellikboshi birdan gʻolib, kibrli vaziyat oldi va Parpixoʻja yogʻchiga soʻzladi. — Oybek, Tanlangan asarlar
ot ayn. Kibr.
Arabboy ovqat vaqtida boshqalar oldida oʻziga xos kibrlik bilan Elmurodga taʼna qildi: — Ha, qorovulxonada maktab ochibsiz deb eshitdik Oylik qancha? — P. Tursun, Oʻqituvchi
sft. Kibrga ega emas.
ot Oʻziga ortiqcha baho berish, manmanlik.
Habibiy, qosh kerib, magʻrur boqma elga, kamtar boʻl, Nazardan qolma, badaxloq ila kibr-u havodan kech. — Habibiy
fl. Oʻzini yuqori his etmoq; manmanlik qilmoq, kekkaymoq.
Rixsiboy aka keyingi paytda juda kibrlanib ketdi: erishilgan yutuqlarning hammasi men tufayli deydigan boʻlib qoldi. — R. Fayziy, Choʻlga bahor keldi
