«КИБР» бўйича 7 та натижа
от Ўзини ҳаммадан юқори ҳис этиш; манманлик, кеккайиш ҳис-туйғуси.
Олифта бойвачча кибр ва аҳмоқона ғурури ила креслода талтайганча қолди. — Ойбек, Нур қидириб
Bir ucu sürtünme sonucu yanabilen bir maddeyle kaplı olan küçük tahta veya karton parçası.ГУГУРТ
сфт. Ўзини ҳаммадан юқори ҳис этадиган; кеккайган.
[Қизлар] Қутбияни кибрли, мағрур ва ота-онасига катталик қилади, деб айблардилар. — С. Айний, Эсдаликлар
элликбоши бирдан ғолиб, кибрли вазият олди ва Парпихўжа ёғчига сўзлади. — Ойбек, Танланган асарлар
от айн. Кибр.
Араббой овқат вақтида бошқалар олдида ўзига хос кибрлик билан Элмуродга таъна қилди: — Ҳа, қоровулхонада мактаб очибсиз деб эшитдик Ойлик қанча? — П. Турсун, Ўқитувчи
сфт. Кибрга эга эмас.
от Ўзига ортиқча баҳо бериш, манманлик.
Ҳабибий, қош кериб, мағрур боқма элга, камтар бўл, Назардан қолма, бадахлоқ ила кибр-у ҳаводан кеч. — Ҳабибий
фл. Ўзини юқори ҳис этмоқ; манманлик қилмоқ, кеккаймоқ.
Рихсибой ака кейинги пайтда жуда кибрланиб кетди: эришилган ютуқларнинг ҳаммаси мен туфайли дейдиган бўлиб қолди. — Р. Файзий, Чўлга баҳор келди
