Qidiruv

ot 1. anat. Odam va hayvonlarning oʻt (safro) ishlab chiqaradigan, organizmda moddalar almashinuvini taʼminlaydigan ichki aʼzosi.

Jigarim ogʻriyapti. Jigar kasalliklari.

Shu qishda uning [onaning] jigari xastalanib, oyoqlari shishib ketdi. — Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol

Alkogol nafaqat jigarga, balki oshqozon-ichak yoʻllariga, yurak tomirlariga, bosh miyaga, umuman, butun ichki aʼzolarga halokatli taʼsir koʻrsatadi. — Gazetadan

2. Hayvonlarning ovqat sifatida ishlatiladigan shu aʼzosi.

Qovurma jigar. Jigar kabob.

3. koʻchma Eng yaqin kishi, tugʻishganday yaqin birodar; farzand.

Sen yetim emassan, Tinchlan, jigarim. — Gʻ, Gʻulom

Madamin buni kutmagan boʻlsa kerak, shovqin soldi: — Xizmatkorim emas! Xudoyqul mening oʻz jigarim, ammamdan qolgan sagʻir. — P. Tursun, Oʻqituvchi

Avazning bir dardiga yuz dard qoʻshildi. U jigarlarini xayolchan mungʻayib kuzatib qoʻydi. — S. Siyoyev, Avaz

ot Ezilgan, qiynalgan, xunob boʻlgan.

Farzandin qabrida ona jigarxun, Uning faryodidan dunyo gʻamxona. — A. Oripov, Hayrat

ot Eng yaqin, bir tugʻishgan qarindosh (farzand, aka-uka, opa-singil).

Jigarbandlari yoʻlida koʻzlari nigoron boʻlgan onalar, otasiz oʻksib oʻsgan oʻgʻil-qizlar, farzand dogʻida yurak-bagʻri qon otalar hozir ham ozmi? — N. Safarov, Olovli izlar

Ehtimol, Qurbon onaizorini, jigarbandlarini, sevgilisini sogʻinib, hijron oʻtida yuragi yonayotgandir. — T. Rustamov, Mangu jasorat

Elgeldi, oʻlimning sovuq nafasini sezganday, yolgʻiz jigarbandi oldida oʻzini oqlashga tirishar edi. — A. Muxtor, Qoraqalpoq qissasi

ot ayn. Jigarband.

Odilbika uni bagʻriga bosib: — Ukajonim, jigarporam, mehribonim, seni koʻrar kun ham bor ekan-a, — deb yigʻlardi. — J. Sharipov, Xorazm

Naqadar baxtlidir ona bechora: Nahotki, shu oʻgʻil, shu jigarpora. — H. Olimjon

Shirmonxonning yuragi allanechuk boʻlib ketdi. Nazarida Mahmud uning oʻgʻlidek, jigarporasidek boʻlib tuyuldi. — S. Zunnunova, Olov

sft. Qizgʻish, qizil; jigar rangiga oʻxshash.

Sanobarxon oyogʻiga paytava oʻrab, mahsisini kiydi. Jigarrang shol roʻmoli ustidan telpagini bostirib, tayyorman, degan maʼnoda Adolatga qaradi. — S. Zunnunova, Gulxan

ot

[Husayn:] Moʻmin, jigargoʻsham, salomat keldingmi? — Uygʻun va I. Sultan, Alisher Navoiy

Jigargoʻshalar ovqatlangani oʻtirdilar. — M. Muhamedov, Qahramon izidan.

ot 1. Ogʻir musibat chekib ezilgan, koʻngli yarim boʻlib qolgan; xastadil.

2. koʻchma Maftun boʻlgan, yurak-bagʻridan urgan, oshiqi beqaror.

ot Yaqin qarindoshlik, yaqin qarindoshlik munosabatlari.

Olomonning ichida oʻsha odamning ukasi ham bor ekan. Uka — jigar, tosh otay desa, jigarchilik. Otmay desa, xon turibdi; nihoyat, toʻnidan uvada yulib otibdi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari

Gʻanisher akasiga jigarchilik yordamini qilibdi, anchagina pul ham beribdi. — Sh. Gʻulomov, Choʻl sheri naʼra tortganda

ot Dumba yogʻi va jigardan tayyorlangan ovqat yoki gazak.

Zargarov, yaqin bir oy boʻladi, chorak kam bir litr xushboʻy vinoni dumba-jigar bilan ichgani asrab yurar edi. — A. Qahhor, Oʻjar

— Dumba-jigar bilan kabob olib keldim, — dedi Sayfi. — B. Rahmonov, Yurak sirlari

деньги близки к сердцу

Комок ваты, брошенный близким человеком, ударяет больнее, чем камень, брошенный врагом.

ot 1. anat. q. Taloq.

2. Goʻshti yeyiladigan hayvonlarning shu aʼzosi (masalliq, ovqat sifatida).

Hasipga qorajigar solmoq.