Қидирув

от 1. Ножўя хатти-ҳаракатдан, гапдан ёки воқеа-ҳодисадан ранжиш, аччиқланиш, ғазабланиш туйғуси; ғазаб.

Жаҳл — душман, ақл — дўст. — Мақол

Муҳаррир жаҳл билан календарини шарт-шарт варақлади-да, битта бетини юлиб олди. — Ў. Усмонов, Сирли соҳил

Аҳмаднинг жаҳли тез, сал нарсага тутақиб кетади. — Ф. Мусажонов, Ҳиммат

2. айн. Жаҳолат 1.

Мактаб анжуман борғил, унда фикр очиб гоҳи, Илм-у фан тиғи билан жаҳл бағрини қон қил. — Ҳамза

сфт. 1. айн. Жаҳлдор.

Жаҳлли киши.

2. Ғазабли, ғазаб билан тўла, ғазабнок.

Жаҳлли одам

— Ҳа, бу ёққа қаранг! — чақирди Мастура жаҳлли овоз билан. — Ойбек, Олтин водийдан шабадалар.

сфт. Салга жаҳли чиқаверадиган, ҳадеб жаҳд қилаверадиган; сержаҳл, аччиғи тез.

Жаҳлдор одам.

фл. Аччиғи келмоқ, ғазабланмоқ.

Қози жаҳлланиб, афандини чақиртирди. — Латифалар

Истат жаҳлланиб, турмуш ўртоғини жеркиб ташлади. — Газетадан

сфт. Жаҳли тез.

ЖК русчавозмутиться ТПинглизчаto be filled with indignation at smth.немисчаsich empören über A

Мен унинг бепарволигига (нимага?) жаҳлим чиқади. Я возмущаюсь его равнодушием (чем?).

I am filled with indignation at his indifference (what ... at?).

Ich empöre mich über seine Gleichgültigkeit (worüber?).

фл. Жаҳлланмоқ феълининг орттирма нисбати.

Когда приходит гнев, уходит разум., От сердитого не жди ума., Гнев губит и разумных., Гнев плохой советчик., То, что начато в гневе, кончается в стыде. (Л. Н. Толстой.)

— Жаҳл келганда ақл қочади, — деди [Тўлаган]. — Нимага жаҳлингиз келди? — деди Сафаров кулумсираб. Туляган промолвил: — Когда гневаешься, разум молчит. — А на что вы разгневались? — спросил, улыбнувшись, Сафаров. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари.

русчасердитый, рассерженный, разгневанныйинглизчаangry

Приходит злость — сдерживай себя.

Гнев прежде всего приходит к слабому.

когда приходит гнев, уходит ум (разум), гнев губит и разумных

русчатревожный, беспокойныйинглизчаanxious

От злости стареешь, от смеха молодеешь.

Сдружился ты с невеждой глуповатым — Сто тысяч бедствий будет результатом. (А. Навои.)

сфт. 1. Аччиғи тез, жаҳли ёмон.

Баджаҳл одам,

Баджаҳл ва қаттиққўл Валихоннинг бу хушнудлигидан бек навкарлари енгил тортиб, зўрма-зўраки илжаярдилар. — Ш. Тошматов, Эрк қуши

Сажия баджаҳл, тили заҳар хотин, сал нарсага чақиб олади. — С. Сиёев, Отлиқ аёл

2. кўчма Қудратли, кучли; ҳайбатли, даҳшатли.

Омочнинг тишини созлашни, сандонда темир парчинлашни, турли асбоб ясашни ўрганар, қур-қур темирни кемираётган, сеҳргар, баджаҳл оловга узоқ тикилиб ўй сурарди. — К. Яшин, Ҳамза

Қуюқ, баҳайбат, баджаҳл булутлардан йирик ёмғир томчилари савалаб турарди. — Ойбек, Қуёш қораймас

сфт. Салга жаҳли чиқаверадиган, жаҳли тез; жаҳлдор.

Сержаҳл одам.

Биринчи қарашда у одам ғоят жиддий, ҳатто бирмунча сержаҳл кўринарди. — Ф. Жўраев, Обид Жалилов

Мунис тенгқурларига ўхшамасди: жуда эрка эди, сержаҳл эди. — Ў. Умарбеков, Ёз ёмғири

от Жаҳли, аччиғи тезлик; ўзини тута олмаслик хусусияти.

Қайна-танинг бутун вужуди ҳукмронлик ва баджаҳллик билан тўлиб-тошган эди. — Ш. Рашидов, Қудратли тўлқин

Шунақа одамлар бўлади. Ўзининг одамгарчилигидан иймангандек, уни юзаки баджаҳллик, қўполлик ёки сергаплик билан ниқоблашга уринади. — А. Мухтор, Чинор

от айн. Жаҳлдорлик.