от 1. Кўз, қош, қўл, бош ва бошқалар ҳаракати билан берилган белги, имо, шунингдек, гап билан яширин тарзда ифодаланган маъно; шама.
Ҳўкизга — туртки, донога ишора кифоя. — Мақол
Сафаров кўз ва қош ишораси билан Самандаровга: Эвида-да! Бу гаплар, бу муомала ортиқча, дегандай қилди. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари
Мингбоши томдаги карнайчиларга бас ишорасини қилди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча.
Зулфиқор баъзан бу қиз нима демоқчи, дегандай хаёлга чўмар, Бадианинг хатти-ҳаракатлари, қилиқлари, гапларидаги ишора уни чуқур ўйлашга мажбур этарди. — Мирмуҳсин, Меъмор
Зумрад Мавлон Исаевичнинг ишорасини тушунди: Ахир мен туфайли келдинг бу ерларга, тентак. Бўлмаса, юрардинг ҳозир дала кезиб. — С. Сиёев, Отлиқ аёл
2. Маълум маъно ифодаловчи, вазифа бажарувчи белги, аломат.
Тригонометрик функсияларнинг ишоралари.
Рўзимбой аканинг чойхонасида Рамазон нўғай ўқийдиган газеталарда нозик ишоралар бор эди. — С. Сиёев, Ёруғлик
Мактубдаги тушуниш қийин бўлган нуқта ва ишоралар яна бир қайта заҳар сочиб ўтгандек бўлдилар. — А. Қодирий, Ўтган кунлар
- Ишора қилмоқ Бирор маъно (мазмун)ни билдирувчи имо-ишора бермоқ, гап-сўз айтмоқ. Полизнинг бошига етиб келишди. Тўхтанглар деган ишора қилди Ҳаким. — М. Ҳазратқулов, Журъат— Оқиллар омон бўлсин! — деб дуо қилди Мутриб, Авазнинг бугунги оқибатига ишора қилиб. — С. Сиёев, Ёруғлик