ot 1. Savdo-sotiqda oluvchi bilan sotuvchi oʻrtasida vositachilik qiluvchi, molga narx qoʻyib, ularni kelishtiruvchi kishi.
El nazar qilmasa, eshak bozoriga dallol ham boʻlolmaysan! — Maqol
Tilning uzuni dallolga kerak. — Maqol
Muhsin guppi avvaldan dallol yollab olgan shekilli, ikkovlashib bir turkmandan gilam savdolashardi. — Sharq yulduzi
2. salb. Oʻrtada turib, nojoʻya ishlarni bitishtiruvchi, murosaga keltiruvchi, vositachi.
[Koʻziboy:] Rahimga nima deb aytaman-a? Oʻrtada dallolmisan, demaydimi!? — H. Nazir, Soʻnmas chaqmoqlar
Sizga oʻxshash dallollarga hojat yoʻq. Men sizni xoʻp sinaganman. Siz xalq boʻronini toʻsmoqchimisiz? — Oybek, Tanlangan asarlar
3. Dalla, qoʻshmachi.
Gulsanam bola chogʻida onasi bilan dalada ishlashga oʻrganib qolgan edi. Endi eshikka chiqarmay qoʻyishdi: xonning dallollaridan qoʻrqadilar. Oydin, — Oltin uzukka olmos koʻz
[Gʻofir:] Axir dallol deganda paranji boʻladi-da, choponni yigit kishi kiyadi. Hamza, — Boy ili xizmatchi
Iyagida uch-toʻrt tola soqol koʻzga tashlangan, baland boʻyli, baquvvat, erkaksimon dallol kampir uni [kuyovni] yetaklab, palak ostidan qizga keltirdi. Oybek, — Tanlangan asarlar