Qidiruv

ot 1. tar. Oʻtmishda Buxoro amirligida oʻnta piyoda askardan iborat boʻlgan harbiy boʻlinmaning nomi.

2. din. Ramazon oyida oʻtkaziladigan oʻn kunlik ibodat va u bilan bogʻliq marosim.

Ramazon oyining soʻnggi oʻn kuni qolganda, eshon domlaning muridlaridan oltmish-yetmish kishi madrasaga yigʻilib, daha nomidagi ibodatga oʻtirar edilar. — M. Muhammadjonov, Turmush urinishlari.

ot 1. s.t. ayn. Ogʻiz I 2, 3.

Uchi dahaniga qarab egilgan qingʻir burnini gʻalati qimirlatib, oʻrnidan turdi. — O. Yoqubov, Diyonat

Muniraning peshonasi doʻngroq, dahani kulcha yuziga nomunosib tarzda kattaroq edi. — E. Usmonov, Yolqin

Xoli qolgan Janna erkalanib, Umidning dahanidan sekin oʻpib qoʻydi. — Mirmuhsin, Umid

2. koʻchma Soʻzamollik, gapga chechanlik; vaʼdabozlik.

Turdimat lafzida turmaydigan yigit. Shu dahani bilan shuncha yil raislik qilganiga dogʻman. — I. Rahim, Ixlos

3. Biror narsaning kiraverish joyi, ochiq tomoni, labi.

Mullajon belbogʻining qatidan nosqovogʻini olib, kaftini toʻldirib, nos otdi, xotirjam yurib kelib, ayvonning dahaniga oʻtirdi. — S. Ahmad, Saylanma

Murodjon ishdan kelsa, onasi kiyimlarini tugib, ayvon dahanida oʻtiribdi. — S. Ahmad, Suvlar oqib ketdi

1. q.x. Ekinga suv qoʻyish uchun qilingan oʻyiq joy; ariqcha boshlangan joy.

Safarbarov beixtiyor, goʻyo paxtazorga oʻt ketgandek, dahanadan dahanaga, uvatdan uvatga yugurdi. — I. Rahim, Zangori kema kapitani

Har bir brigada uch-toʻrt dahanadan suv ichardi. — S. Karomatov, Soʻnggi barxan

2. Suv oʻtadigan qisqa, tor oʻzan.

Qoʻsh-chinordan bir yarim kilometr yuqorida biri yuz ellik, ikkinchisi yaqin yuz qadam keladigan ikkita dahana boʻlib, toshqin suvi shu yerlardan oʻtar ekan. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari

Xayribi irim-sirimga borib, tegirmonning suv aylanib tushadigan dahanasidagi katta qora tol ostiga chiroq yoqib keldi. — D. Nuriy, Osmon ustuni

3. ayn. Dahan 3.

Ayvon dahanasi. Uy dahanasi.

Choyxona koʻchaning shunday dahanasida, katta hovuzning boʻyida edi. — Oʻ. Umarbekov, Sevgim, sevgilim

Hoji bobo charchagan kishilarday uh tortib, supa dahanasiga oʻtirdi. — Gʻ. Gʻulom, Shum bola

4. Daraning boshlanish joyi; dara ogʻzi.

5. maxs. Pichoq qinining ogʻzi.

ot shv. Pichoq qinining ogʻzini pichoq kesib ketmasligi uchun unga kumush yoki misdan yasab kiydiriladigan halqasimon qism.

ot tar. Buxoro xonligida: dahani (q. daha I) boshqarish uchun saylab qoʻyilgan maʼmur, amin.

ot 1. Lab va ogʻiz.

2. koʻchma Til, gapirish qobiliyati; kimsaga gapirib, biror ishni bitirish, oʻz gapini maʼqul qilish qobiliyati; soʻzamollik.

Vodilda ham biron qiz bilan muhabbat toʻgʻrisida gaplashmaganman. Lab-dahan yoʻqligini bilasan-u, ogʻayni. — R. Fayziy, Choʻlga bahor keldi

sft.

Mundoq lab-dahanli, quvnoq yigitlardan boʻla qolsang nima qiladi! — A. Muhiddin, Hadya

ot shv. Tezlik bilan, tezdan, darrov.

Militsiyalar hadaha otlanib, yigirma odam boʻlib, yov-yarogʻini osib, otiga qamchi bosib, yoʻl tortdi. — Ochildov

Doʻstim, sen hadaha qaytmoq boʻlibsan. Borsang yaxshi boʻlardi. — Murodxon

Shaharda na balchiq bosib yuribsan, deya oʻgʻlini hadaha qistibastiga olmoqchi edi. — N. Norqobilov, Bekatdagi oq uycha

hadaha toʻshakka oʻtirarkan, singillariga shivirladi. — H. Shayxov, Tutash olamlar

ot Ogʻzi va iyagi kampirlarnikiga oʻxshagan.

Eshikdan tishlari tushib, lablari ichiga kirib ketgan, kampirdahan, zagʻchakoʻz bir chol kirib taʼzim qildi. — M. Osim, Oʻtror