Қидирув

от 1. Дарахтнинг танасидан ёки ёʻғон шохларидан тармоқланиб чиққан ён шох.

Куш бутоққа сиғинар, Одам — Ватанга. — Мақол

Дарахтларнинг бутоқларида қушлар чуғур-чуғур сайрай бошладилар. — Ёшлик

Юлғуннинг қовжироқ бутоқларини териб, гулхан ёқди. — С. Сиёев, Аваз

2. кўчма Тармоқ, шохобча; поғона; авлод.

Сомонийлар шажарасининг сўнгги бутоғи бўлган подшо Нуҳ бин Мансур касалманд одам эди. — М. Осим, Аждодларимиз қиссаси

а branching

фл. Бутоқ чиқармоқ, шохламоқ.

а branchy, with many boughs (knots)

фл. Бутоқламоқ феълининг мажҳул нисбати.

фл. Бутоқланмоқ феълининг орттирма нисбати.

погов. (букв. птица поклоняется сучку), каждая птица любит свое гнездо, каждый человек любит свой родной дом, каждому дорога своя страна.

сфт. Бутоғи кўп, бутоқлаб кетган.

Сербутоқ шох.

У эмаклаб, сербутоқ қора қайин тагига борди. — И. Раҳим, Чин муҳаббат