Qidiruv

adabiyot. Bu termin ikki maʼnoda qoʻllaniladi: 1) keng maʼnoda — barcha kitoblar turlari va gazeta-jurnallar; 2) tor maʼnoda — badiiy adabiyot...

Adabiyot — mening sevgan fanim.

oʻn toʻqqizinchi asr adabiyoti

vatan adabiyoti

bolalar adabiyoti

rus adabiyoti

dunyoviy adabiyot. Hayotga muhabbat bilan qarab, uning noz-neʼmatlaridan bahramand boʻlishga, yashashga chaqiruvchi, inson va hayotni, samimiy muhabbatni ulugʻlovchi adabiyot. Oʻzbek adabiyoti tarixida dunyoviy adabiyot diniy-mistik adabiyotga qarshi kurashda oʻsdi, rivojlandi. Oʻzbek klassik adabiyotining Lutfiy, Navoiy, Bobir kabi vakillari dunyoviy adabiyotning yirik namoyandalari hisoblanadilar. Ularning ijodida bu dunyo lazzatlaridan koʻz yumib, jannat-u hurlarni orzu qilishga undovchi zohidlarni tanqid qilish katta oʻrin tutadi. Masalan: Zohid senga hur-u menga jonona kerak, Jannat senga boʻlsin, menga mayxona kerak. Mayxona aro soqiy-u paymona kerak, Paymona necha boʻlsa, toʻla yona kerak. (Navoiy)

Dastlab Rossiyada lipa daraxti taxtachasiga solingan rasmlarga izoh, tushuntirish tekstlari tarzida yuzaga kelgan kitoblarning bir turi. Lubok adabiyoti asarlari XVIII asrning oxiri va XIX asr davomida koʻplab yaratildi. Ularning keng tarqalib ketishlari uchun arzon narx qoʻyilar edi. Lubok adabiyotida rus va chet el klassiklarining ham asarlari oʻzgartirilgan, buzilgan holda bosilib turar edi. Lubok adabiyotining aksariyati kam madaniyatli aholiga moʻljallangan ishqiy va qiziqarli tarixlardan iborat edi. M. Komarov, A. Filippov, A. Orlov, I. Guryanov, F. Kuzmichev kabi ijodkorlarning qissa, ertak va qoʻshiqlar toʻplami ham lubok adabiyotida bosilgan. Biroq aksariyat lubok adabiyoti anonim xarakterga ega edi. Gʻoyaviy-badiiy saviyasi past, ijtimoiy ahamiyatga ega boʻlmagan bunday adabiyot rus revolyutsion-demokratlari tomonidan koʻp marta tanqid qilingan., lubok adabiyoti

memuar adabiyot, esdaliklar, xotiralar

nemis adabiyoti

sovet adabiyoti

Biror jinoiy ish bilan bogʻliq boʻlgan yashirin sirni mantiqiy jihatdan murakkab tahlil orqali ochishga bagʻishlangan badiiy asarlar majmui. Detektiv adabiyotning asoschisi Edgar Po hisoblandi. U oʻz ijodida juda ham koʻp detektiv novellalar yozgan. Masalan, «Morg koʻchasidagi qotillik» (1841), «Mariya Rojening siri» (1842—43), «Oʻgʻirlangan maktub» (1844) va h. k. XIX asr detektiv adabiyotining ulkan namoyandalari sifatida E. Gaborio (Fransiya), U. Kolinz va, detektiv adabiyot

chet el adabiyoti

Din, bidʼat va xurofotni targʻib etuvchi adabiyot., klerikal adabiyot, diniy adabiyot

hozirgi zamon adabiyoti

televideniye va adabiyot. Televideniye badiiy adabiyot bilan uzviy aloqada boʻlgan sanʼatning eng yangi turlaridan biridir. Bu quyidagilarda koʻrinadi: birinchidan, adabiyotning televideniyega taʼsiri bevositadir. Masalan, mashhur rejissyor Sergey Eyzenshteyn fikricha, montaj ekran sanʼatiga adabiyotdan oʻtgan. Ikkinchidan, televizion janrlar asosida adabiyot namunalari boʻlgan ssenariylar yotadi. Uchinchidan, televideniye manba sifatida adabiyotga doimo murojaat qilib turadi. Bunday har tomonlama aloqa natijasida yuzaga kelgan sinkretik sanʼat — televideniye qonuniy taraqqiyot natijasidir. Televideniye va adabiyotning

Badiiy adabiyot janrlaridan biri: noma shaklida yozilgan badiiy asarlar. F. Dostoyevskiyning «Kambagʻal kishilar» povesti, A. Chexovning «Vanka» hikoyasi, K. Simonovning «Besh sahifa» poemasi, S. Yeseninning «Onamga xat», «Bobomga maktub» lirik sheʼrlari epistolyar adabiyotning namunalaridir., epistolyar adabiyot

Oʻtmishning va hozirgi zamonning gʻoyaviy-badiiy jihatdan yuksak, namuna boʻla oluvchi adabiyoti, klassik adabiyot

munozaraviy adabiyot

Axloqiy-taʼlimiy xarakterga ega boʻlgan badiiy asarlar. Didaktik adabiyot qadimgi grek ada-, didaktik adabiyot