совокупность психических особенностей человека, имеющая физиологической основой тип высшей нервной деятельности.лотинчаtemperamentum, i, n.ўзбекчаТЕМПЕРАМЕНТ — одамнинг психик хусусиятлари йиғиндиси, унинг физиологик асосини олий нерв фаолиятининг типи ташкил қилади.
Қидирув
«ТЕМПЕРАМЕНТ» бўйича 11 та натижа
Филтр
Луғат мақолалари
11 та/temprəʼmentl/
адж ўзгарувчан характерли
сфт. Маълум темпераментга эга.
кундалик муомалада кишилардаги серғайрат, жўшқин, серҳаракат, оташин ёки «қизиққон»лик каби сифатларни ифодаловчи умумий тушунча., темпераментлилик
тез, кучли ҳамда барқарор эмоционал қўзғалувчанлик билан ифодаланадиган индивидуал психик хусусият. Х. т. нинг физиологик асоси нерв системасининг кучли, аммо мувозанациз, яъни қўзғалиш процесси тормозланишдан устун турадиган, қўзғалувчан типдир (қ. Холерик, Типи висшей нервной деятелности)., холерик темперамент
Қаранг: Холерик, Типы высшей нервной деятельности
секин, кучсиз ва беқарор эмоционал қўзғалувчанлик билан характерланадиган индивидуал хусусият Ф. т. нинг физиологик асоси нерв системасининг кучли, мувозанатли ва инерт типидан иборатдир., флегматик темперамент
Қаранг: Типы высшей нервной деятельности
лат. sanguis — қон, temperamentum қисмларнинг зарурий нисбати
шахснинг тез, кучли, лекин беқарор эмоционал қўзғалувчанлиги ва психик процесслари билан сифатланадиган индивидуал хусусияти. С. т. нинг физиологик асосини нерв фаолиятининг кучли, мувозанатли ва чаққон типи ташкил қилади, сангвиник темперамент
секин; кучли, чуқур ҳамда барқарор эмоционал қўзғалувчанлик ва кам нерв — психик активлик билан сифатланадиган темперамент типи. М. т. даги кишилар кам ҳаракат, кам гап, ҳиссиёти чуқур ва, барқарор бўлса ҳам ҳиссиёти сиртдан яхши ифодаланадиган кишилар бўлади. Бироқ улар ишга киришса, бошлаган ишини охиригача етказадилар., меланхолик темперамент
лат. humor — намлик, суюқлик
кишиларнинг темперамент хусусиятларини организмдаги суюқликларнинг, хусусан, қон, ўт, қора ўт ва лимфалар миқдорининг ўзаро нисбатига боғлаб тушунтирадиган назария. Т. г. н. қадимги юнон врачи Гиппократ (э. а. 460—377 й.) дан бошланади. «Темперамент» деган термин ҳам шундан келиб чиққан бўлиб, латинча темперамент пропорсия, нисбат деган маъноларни билдиради. Гиппократнинг фикрича, организмда тўрт суюқлик бор: ўт, қон, қора ўт ва лимфа; бу суюқликларнинг ҳар бири алоҳида хусусиятга эга бўлиб, турли функсияларни бажаради; ўтнинг вазифаси организмни қуруқ сақлаб, темпераментнинг гуморал назарияси
Т. н. н. И. П. Павлов томонидан кашф қилинган. Бу назария темперамент хусусиятларини одам нерв системасининг физиологик хоссаларига боғлаб тушунтиради. И. П. Павловнинг таърифича, «темперамент нерв системасининг ҳар бир индивидуал фаолиятига муайян қиёфа берувчи асосий характеристикасидир». И. П. Павловнинг фикрига кўра, темпераментнинг физиологик асослари нерв системаси-, темпераментнинг неврологик назарияси
темпераментнинг конституционал назарияси