Қидирув

зим-зиё, қорамтир; қоронг'и

далачи Далада, қишлоқда яшовчи; далада ишловчи. Бошқа ҳеч ерда милт этган нур ёʻқ, ҳаммаёқ зим-зиё, далачилар аллақачон уйқуга кетишган. Ҳ. Ғулом, Тошке

уйқули Уйқу таъсиридаги, уйқу асорати бор, уйқу аралаш. Улар [қизлар] секин-аста туришиб, уйқули кўзларини ишқай бошладилар. И. Раҳим, Чин муҳаббат Уйқули товуш би

йилтилла Йилт-йилт нур сочмоқ, йилт-йилт қилмоқ; йилтирамоқ. Қоронғи тунда юлдузлар йилтилларди. Узоқдан йил-тиллаб ўт кўринади. Лабларда махорка чўғи йилтиллайди

банорас Материали, тўқилиши ва пишиқлиги жиҳатдан беқасамга ўхшаш, аммо гуллари билан фарқланувчи, қўлда тўқилган газлама. Банорас тўн. Банорас паранжи. Банорас

бўрон Тўзон ёки қор-ёмғир аралаш эсадиган шиддатли шамол. Бури бўронда қутурар. Мақол Ҳамма ёқни қум бўрони қоплади. Омон кўринмай қолди. Ҳ. Назир, Ёнар дарй

зимзиё айн. Зим-зиё.

қоп (тим)-қоронғи, зимистон, зим-зиё тьма кро́мешная

қоронғилик, қоронғи; тимқоронғилик, зимистон, зим-зиё; кечки пайт тьма, темнота, мрак

1. а 1) қоронг'и, зулматдаги; 2) тушуниб бо'лмайдиган; 2. в қоронг'илаштирмоқ;обскуритй [-рɪтɪ] 1) тим қоронг'илик, зимистон, зим-зиё, зулмат; 2) тушуниб бо'лмайдиган

1. қора, қорамтир, тўқ; 2. (одамнинг ташқи кўриниши ҳақида) қора сочли; қорачадан келган; 3. қоронғи; зим-зиё, зимистон; 4. шум, шумхабар, машъум, мудҳиш 1. т

сим-сиёҳ Қоп-қора, тим қора; қоп-қоронғи, тим қоронғи, зим-зиё. Олдинда Ҳаким, орқада тўрт оғайни ёʻлга тушишди. Сим-сиё тун. Атроф жимжит. М. Ҳазратқулов, Журъ

зулмат кт. 1 Зим-зиё, тим қоронғилик. Зулматни кўрмаган ёруғликни қадрламас. Мақол Ҳамма ёқни зулмат қоплаган, кенг даланинг ақалли бирор бурчида милт этган нур ко

сув Водород билан кислороднинг кимёвий бирикмасидан иборат рангсиз, ҳидсиз шаффоф суюқлик; табиатда муз ва буғ ҳолида ҳам учрайди, барча тирик организмларнинг ва ко

зимистон Қиш. Зимистон фаслида кирсанг уйингга, Ҳузури дил, чу боғ-у бўстон печ. Муқимий Ҳар майса, қиёқ қиш уйқусидан уйғониб, зимистон совуқларидан қутулиб, яй