Қидирув

['онви:] фр. зерикиш

/бɔ:(р)/ в [Т] чарчатмоқ, зериктирмоқ - боре н [К, синг] зерикарли одам/нарса - боред адж зериккан - боредом н [У] зерикиш - боринг /'бɔ:рıŋ/ адж зерикарли

/маıнд/ в 1 [И,Т] (асосан со'роқ, жавоб, ва инкор гапларда) ноқулайлик, зерикиш ва ҳ.к. ҳис қилмоқ 2 [Т] (бирор нарсани назокат билан со'раш учун қо'лланилади) қила ол

зерик Бекорчиликдан сиқилмоқ, ишсизликдан диққати ошмоқ. Мирзаев шу куни жуда зерикди. Бу зерикиш кечқурунга бориб диққатликка айланди. А. Қаҳҳор, Асарлар Уч кунд

диққинафас Зерикиш ёки бетоқатликдан нафаснинг сиқилиши; нафаси сиқиладиган. Нафасни сиқадиган даражада оғир, бўғиқ; зерикарли. Эртага у диққинафас, рутубатли Ҳирот

айлан Ўз ўқи ёки бирор нарса теварагида ҳаракат қилмоқ, айлана бўйлаб давра олиб юрмоқ. Ер ўз ўқи атрофида айланади. Жувон даврани уч айлангандан кейин ўзи синг