Қидирув

ваҳмли айн. Ваҳимали.

ваҳимадор айн. Ваҳимали.

ваҳимали, даҳшатли кошма́рный

даҳшатли, ваҳимали; г'айритабиий

фр. 1) қайг'ули, г'амгин 2) даҳшатли, ваҳимали

қўрқинчли, ваҳимали, даҳшатли жуткий, ужасный

даҳшатли, ваҳимали, маш'ум, мудҳиш, шум, хунук

['гру:сəм] даҳшатли, ваҳимали, қо'рқинчли, мудҳиш

даҳшатли, даҳшатга соладиган, ваҳимали, мудҳиш ужасающий

қо'рқинчли, даҳшатли, ваҳимали; дире плигҳт дахшатли хола

['гɑ:стлɪ] 1. а қо'рқинчлик, ваҳимали 2. адв қо'рқитадиган, даҳшат

/ʌн'кæнɪ/ адж г'айрита- биий; ифодаланиши мураккаб (қийин) бо'лган; ваҳимали

[дред] 1. в қо'рқмоқ, чо'чимоқ 2. н қо'рқинч, ваҳима; дреадфул қо'рқинчли, даҳшатли, ваҳимали

даҳшатли, даҳшат соладиган, ваҳимали, мудҳиш, қўрқитиб юборадиган ужаса́ющий, внуша́ющий у́жас

қо'рқмоқ, ҳайратга тушмоқ - аппаллинг адж қо'рқинчли, ваҳимали, даҳшатли, ҳайратланарли - аппаллинглй адв

шивилла айн. Шивирламоқ 2. Сув шивиллаб, қандайдир сирли, ваҳимали кўриниш билан оқади. Ойбек, Танланган асарлар

/'гру:сəм/ адж (о'лим ёки шикастга нисбатан айтилади) даҳшатли, ваҳимали, қо'рқинчли, мудҳиш ⏩ Лоок ат грислй. Ит ис симилар ин меанинг.

/жʌк/ интерж (информал) (бирор нарсанинг ёқимсиз эканлигини та'кидлаш учун) - юккй адж (юккиер; юккиест) (информал) даҳшатли; ваҳимали; ёқимсиз

чиғилла “Чиғ-чиғ“ овоз чиқармоқ, чиғ-чиғ қилмоқ (қушлар ҳақида). Какликлар бирдан ваҳимали чиғиллаб, том оша учиб кетишди. Ш. Холмирзаев, Сайланма

['ҳɔрəбл] қо'рқинчли, даҳшатли, жиркантирадиган, нафратли, ваҳимали; ҳорриблеид ['ҳɔрид] қо'рқинчли, ваҳимали, даҳшатли, қо'рқитадиган; ҳорриблеифй ['ҳɔрифаи] қо'рқит