Qidiruv

bezbet Or-nomusni bilmaydigan, gap taʼsir qilmaydigan; uyatsiz-andishasiz, beti qattiq, surbet. Bezbetga qoshiq bersang, Bir oʻrniga besh oshar. Maqol — Oʻlguday bezbet e

amer.sl. uyatsiz latifa aytmoq.

/ˈɪnsələnt/ adj (formal) qoʻpol, qoʻrs, beadab, uyatsiz

/im'pəlaıt/ adj beandisha, beadab, qo'pol, uyatsiz - impolitely adv

['bɔ:dɪ] odobdan tashqari, beadab, uyatsiz, axloqsiz, yaramas, nomunosib

[ˌʌnəˈbæʃt] or-nomusni bilmaydigan, vijdonsiz, insofsiz, uyatsiz, benomus

beyuz Yuzsiz, uyatsiz. E, oʻlim bersin, sen beyuz shapshakka! Hamza, Asarlar

/dɜ:ti/ adj (dirtier; dirtiest) 1 kir, iflos, chang 2 uyatsiz, orsiz, betamiz

uyati (yuzi) yo‘q, uyatsiz, nomussiz, hayosiz, behayo, sharmanda, beadab бесстыдный

1) kekkaygan, gʻururli, kibrli, takabbur, dimogʻdor 2) surbet, bezbet, behayo, uyatsiz

[ʌn'men(t)ʃ(ə)nəbl] 1) uyatsiz, qo'pol 2) taqiqlangan, man etilgan 3) nojo'ya, nomunosib

1) shovqinli, baqiroq, shovqin-suronli 2) uyatsiz, behayo, yuzsiz; a blatant lie andishasiz yolg'on

surbet, bezbet, beor, uyatsiz, yuzsiz, sulloh, hayosiz, adabsiz бесстыдный; наглый, дерзкий; нахальный

[ımpjud(ə)ns] uyatsizlik, surbetlik, bezbetlik, beorlik; impudent [-(ə)nt] uyatsiz, surbet; qo'pol, qo'rs

['ʃeımf(ə)l, -ful] uyatga qoldiradigan, sharmanda qiladigan, uyat, sharmanda; shame less uyatsiz, hayosiz

axloqsiz, beadab, uyatsiz, beaxloq, axloqi buzuq, badaxloq, fosiq безнра́вственный; распу́щенный; распу́тный

['rib(ə)ld] 1. n og'zi buzuq odam, qo'pol (dag'al, qo'rs, tarbiyasiz) odam 2. a uyatsiz, adabsiz, yuzsiz, beor

1. beso'naqay, qo'pol; 2. uyatsiz, nomussiz, surbet, axloqsiz, beadab 1. неловкий; 2. бесстыдный; непристойный

1) beadab, uyatsiz, hayosiz 2) ehtiyotsiz, ehtiyotkor emas; indiscretion [-kreʃ(ə)n] 1) beadablik 2) ehtiyotsizlik

sharmsiz Sharm-hayosi yoʻq; uyatsiz, hayosiz. Sharmsiz yigit. Eshonlarning oʻzlari, Sharmsizdir yuzlari, Oshga toʻymas koʻzlari. Hamza