Қидирув

['белıкəʊс] жановор; жангари, урушқоқ

сердағдаға Урушқоқ, кўп жаврайдиган.

/ˈбелɪкəʊс/ адж (формал) урушқоқ, жангари

['ҳɔстаил] душманлик руҳидаги, урушқоқ; адоватли; ҳостилитй [ҳɔс'тилити] 1) адоват; душманлик 2) пл ҳарб. ҳарбий ҳаракатлар

кўканак Кўзга — кўканак, оёққа (ёки бетга) — тиканак Ҳаммага халал берувчи, урушқоқ киши ҳақида айтиладиган матал. Ҳа, гарданкашлик қилиб, кўзга — кўканак, бет

жўжахўроз Ёш урушқоқ хўроз. Обид ҳам жўжахўроздек сапчиб турди. Х. Султанов, Онамнинг юрти Зойиржоннинг қоп-қора юзи аламдан кўкариб кетган, ўтирган жойида ж

хўроз Хонаки товуқларнинг ва баъзи товуқсимонларнинг эркаги. Бабақ хўроз. Урушқоқ хўроз. Қўноқдаги хўроз чўзиб-чўзиб қичқирди. Ў. Ҳошимов, Қалбингга қулоқ со

обрў Кишининг тутган иши ва яхши хислатлари туфайли жамоатчилик қошида топган эътибори; ҳурмат, нуфуз. Директоримизнинг обрўйи баланд. Шундай ҳурмат соҳиби. Унин

обрўй Кишининг тутган иши ва яхши хислатлари туфайли жамоатчилик қошида топган эътибори; ҳур-мат, нуфуз. Директоримизнинг обрўйи баланд. Обрўйини кўтармоқ (оши