Қидирув

қ. сувлуқ.

1. солıģан, солģıн; 2. қ. сувлуқ.

1. н 1) сувлуқ (юганнинг от ог'зидаги темир қисми); мундштук 2) тех. парма 2. в юганламоқ, юганлаб ог'зига сувлуқ солмоқ

сўлиқ кам қўлл. Сўлиган, сўлғин. с. т. Сувлуқ. Сўлиқ чайнаб турган жийрон зулукдай улоқчи бўлиб кўринди [Заргаровнинг] кўзига. А. Мухтор, Асарлар От, бурун кат

сўлиқ кам қўлл. Сўлиган, сўлғин. с. т. Сувлуқ. Сўлиқ чайнаб турган жийрон зулукдай улоқчи бўлиб кўринди [Заргаровнинг] кўзига. А. Мухтор, Асарлар От, бурун кат

сўлиқ кам қўлл. Сўлиган, сўлғин. с. т. Сувлуқ. Сўлиқ чайнаб турган жийрон зулукдай улоқчи бўлиб кўринди [Заргаровнинг] кўзига. А. Мухтор, Асарлар От, бурун кат

сўлиқ кам қўлл. Сўлиган, сўлғин. с. т. Сувлуқ. Сўлиқ чайнаб турган жийрон зулукдай улоқчи бўлиб кўринди [Заргаровнинг] кўзига. А. Мухтор, Асарлар От, бурун кат

эр Эркак жинсига мансуб киши; эркак. Эр сийлаган ерда азиз. Мақол Анғизли ерда от ўлмас, Ийирли ерда эр ўлмас. Мақол Хотин киши билан никоҳ аҳдида бўлган эркак к