Қидирув

[жу:] совлиқ қо'й

зоол. қўй, совлиқ қўй, қўчқор зоол. овца, баран

эгиз Иккаласи бирликда; бирга, қўш. Уруш билан жудолик ҳам бир-бирига эгиз. Ҳ. Ғулом, Тошкентликлар Қариндошим, туғишқоним, Улкан қозоқсан ўзинг, Тонготарда эгиз

биққи Жуда ҳам семиз, ёғ битиб семирган. Бир маҳал Тўхта она ҳарсиллаб кириб келди. Ундан қовурдоқ ҳиди келар, биққи бармоқлари мой эди. Ш. Холмирзаев, Оқ отли Лаъли

бўшан Бўшамоқ И 3 феълининг ўзлик нисбати. Кўзи ёримоқ, туғмоқ. Янги бўшанган аёлларнинг то соғайиб, қувватга кириб кетгунча бўлган даври халқ ўртасида ч

бўғоз Қорнида боласи бор (ҳайвонлар ҳақида). Бўғоз сигир. Бўғоз совлиқ. Бўғоз қуёнларни ҳомиладорлик даврида ўз вақтида сифатли озуқа ва тоза сув бериб парварис

бўғоз Қорнида боласи бор (ҳайвонлар ҳақида). Бўғоз сигир. Бўғоз совлиқ. Бўғоз қуёнларни ҳомиладорлик даврида ўз вақтида сифатли озуқа ва тоза сув бериб парварис

қўй ҚЎЙ 1 гўнгг, жун, сут олиш учун боқиладиган жуфт туёқли сутемизувчи уй ҳайвони'. Семиз қ ў й н и н г умри калта (Мақол). Қадимги туркий тилда ҳам шун — дай м

қизған Бирор нарсани сарфлашга ёки бировга беришга оғринмоқ, эсиз деб билмоқ, ҳайф кўрмоқ, аямоқ. Айрон сўраб келгандан челагингни ҳам қизғанма. Мақол Эшонни қ

сез Сезги аъзолари орқали ҳис этмоқ; ташқи таъсирни туймоқ. Совуқни сезмоқ. Ҳидни сезмоқ. Мансурнинг илиқ қўллари пешонасини, сочини силаётганини сезиб, кафти билан

яла Ейиш ёки мазасини тотиш мақсадида бирор нарсага тилини тегизмоқ; тил воситасида оғизга олмоқ. Асал яламоқ. Бол ушлаган бармоғини ялайди. Мақол Табиб косадан

кўланка Офтоб нуридан тўсилган жой; соя. Абдуваҳоб айвондаги кўланкага ўтирди, ўғилчасини тиззасига олиб, пешонасидан ўпди. Ш. Тошматов, Эрк қуши Машина тер