Қидирув

/əˈтрɒсəти/ н [К,У] шафқацизлик, раҳмсизлик

1. Вилдҳеит ф; 2. (шафқацизлик) Грäуелтат ф, Граусамкеит ф, Бруталитäт ф

/'ɒбджʊрəси/ н [У] формал қайсарлик, о'жарлик; дарг'азаблик, шафқацизлик

марҳамацизлик Марҳамациз одамларга хос иш, хатти-ҳаракат; шафқацизлик.

1. ёввойилик, ваҳшийлик; 2. шафқацизлик, бераҳмлик 1. дикость; 2. жестокость

раҳмсизлик, золимлик, шафқацизлик, ёвузлик, ваҳшийлик жестокость, свирепость

[ʌн'мɜ:сɪф(ə)л, -фул] раҳм-шафқатни билмайдиган; бераҳмлик (шафқацизлик) билан қилинган; бераҳм, тошюрак

1) шафқациз, бераҳм, қаҳри қаттиқ 2) азоб берадиган, қийнайдиган; қийин, машаққатли; круелтй [-тɪ] баг'ри тошлик, шафқацизлик, золимлик

/ˈбруːтл/ адж шафқациз, бераҳм - бруталитй /бруːˈтæлəти/ н [К, У] (пл бруталитиес) бераҳмлик, шафқацизлик; шафқациз муомала - бруталлй адв

беаёвлик Шафқат нима эканини билмаслик; шафқацизлик, аёвсизлик. Табиат ва инсон юзма-юз қолган эди. Кимсасиз чўл беаёвлигини кўрсатди. Ўзбекистон қўриқлари

/инҳжу:мəн/ адж (алсо инҳумане) г'айриинсоний, ваҳшиёна, шафқациз, раҳмсиз, ҳайвоний - инҳуманитй /инҳжу:'мæнəти/ н [У] г'айриинсонийлик, ваҳшийлик, шафқацизлик, ҳ

бераҳмлик Раҳми ёʻқлик, шафқацизлик, меҳрсизлик. Алихонни бундай ҳолатда ташлаб кетиш ўта бераҳмлик эди. М. Хайруллаев, Кўнгил Ота бераҳмлик қилиб, бизни оналарим

/'сæвɪдʒ/ адж шафқациз, аёвсиз, қақшатқич, даҳшатли - саваге в [Т] шафқацизларча ташланмоқ, аёвсиз ҳужум қилмоқ, ваҳшийларча муносабатда бо'лмоқ, даҳшатли з

золимлик Зулм қилишлик, шафқацизлик. Золимлик қилмоқ. Демишлар мулк вайронадир, Агар золимлик эца шоҳ. Э. Воҳидов, Муҳаббат Уни [бойни] юз-хотир қилмай, золимлигин

бедод Зулм, қаҳр, шафқацизлик. Фалак бедодидин, дўстлар, омон ёʻқ. Ёшлик Инглиз қуролларин асрий жавр-у бедодин, Қиссаларда ҳиссасин шарфик халқлардан сўранг. Ғ.

жазава Ўзини ёʻқотиш даражасидаги асабийлик ҳолати. Сулаймон ака алам жазавасида ёниб, терга пишиб борди. М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча Актриса Зебунисодаги би

сўроқ Савол, сўров. Сўроқ бермоқ. Сўроқ оҳанги. Сўроқ гап. Кечир, Зайнаб, ожиздир Омон, Бу сўроғинг жон ўртар ёмон. Ҳ. Олимжон, Танланган асарлар Нега?, дейсан,

зулм Ҳукмдор ва ҳокимларнинг фуқарога, золимларнинг мазлумларга кўрсатган жабри; шафқацизлик, истибдод. Зулм зиндондан ёмон. Мақол Аҳоли ғалаёнга келди, қўрққанида