Қидирув

тез аччиқланадиган, сержаҳл, серзарда

1) инжиқ (серзарда) эмас 2) маслак-мақсади ёʻқ, тутуриқсиз, бетайин

жаҳли ёмон, баттол, баджаҳл, жаҳлдор, ёвуз, сержаҳл, серзарда; жиззаки, жиртаки | злой, раздражительный

г'азабли, дарг'азаб, баджаҳл, аччиг'и тез, серзарда, жаҳли чиққан, қутурган | гневный, разгневанный; разъярённый

1) кучсиз, бўш (ошқозон ҳақида) 2) кўнгилни айнитадиган (овқат ҳақида) 3) инжиқ, нозик, серзарда, нозик табиатли, табиати нозик

/'тʌтʃи/ адж 1 жиззаки, серзарда 2 тез хафа бо'ладиган, ко'нглига тез оладиган 3 хафа қиладиган, ко'нгилга тегадиган (воқеа, ҳодиса ва ҳ.к.)

[баıл] ўт, сафро; жаҳл, зарда; ўтнинг кўплиги; кўч. аччиқланишлик, тез ғазабланишлик; сержаҳллик; билиоус ['бıлıəс] ўтга, сафрога оид; баджаҳл, серзарда

['кви:зıнес] кўнгил айниш, беҳузур бўлиш; қуеасу [-ı]а 1) кучсиз, бўш (ошқозон ҳақида) 2) кўнгилни айнитадиган (овқат ҳақида) 3) инжиқ, нозик, серзарда, нозик та

1. салга хафа бо'лаверадиган, гап ко'тармайдиган, та'би нозик; серзарда, жиззаки; 2. о'ta sezgir; 3. qaltis, nozik 1. обидчивый; раздражительный; 2. слишком чувствительны

1. н 1) сирт, жилд (ноннинг) 2) ер қобиг'и, ернинг уски қатлами 3) ё'лининг қаттиқ уски қатлами 2. в устки қатлам (қатқалоқ, по'стлоқ) билан қопланмоқ; крустед [-ид] у

эшакқурт зоол. Тенгоёқли қисқичбақасимонлар туркумига мансуб, тўқ бинафша рангли, бир неча жуфт оёқли умуртқа-сиз жонивор. Димоғидан эшакқурт ёғилмоқ Маъсумани

зардали Жаҳлли, жаҳли тез, серзарда. Бўта шу топда Содиқ тарангнинг зардали юзини кўз олдига келтирган эди. С. Аҳмад, Ҳукм Жаҳл ёки ғазабни ифодалайдиган, жаҳл арал

забт Забт қилмоқ (ёки этмоқ) 1. Босиб олмоқ, эгалламоқ, ишғол қилмоқ. Иншоолло, Самарқандни бу йил забт эцак, хавф-хатарлар бартараф бўлғай. П. Қодиров, Юлдузли т

чап Гавданинг юрак жойлашган томонидаги; сўл. Чап қўл. Чап елка, Таажжубки, унинг чап оёғи увушгандек, ўнг қўлининг бармоқлари ҳам дир-дир титрарди. С. Сиё

чап Гавданинг юрак жойлашган томонидаги; сўл. Чап қўл. Чап елка, Таажжубки, унинг чап оёғи увушгандек, ўнг қўлининг бармоқлари ҳам дир-дир титрарди. С. Сиё

димоғ анат. Бурун бўшлиғи билан оғиз бўшлиғининг туташадиган ери; ҳалқумнинг юқори бўлими. Гулрўйнинг димоғига гуп этганча нам тупроқнинг хуш бўйи урди.