Қидирув

тиб. вет. қутуриш

қутуриш касаллиги

/'реıби:з/ н [У] қутуриш (тиб.)

tib. quturish (kasallik) мед. бешенство, водобоязнь

[фə'рəуʃəс] ёвуз, йиртқич, ваҳший; г'азаби авж олган, ёвузлашган; ферокитй [-'рɒсəти] ваҳшийлик; қаҳр-заҳрини сочмоқ; қутуриш, ёвузлик

1. ақлдан озиш, жинни (савдойи, телба) бўлиб қолиш, руҳий касаллик; 2. ўйламай иш қилиш, бемулоҳазалик; 3. қутуриш (ҳайвонларда) 1. сумасшествие, душевное расстрой

куйдирги Одамга ҳайвонлардан юқадиган, тери, меъда-ичак ва ўпкага зарар етказадиган ўткир юқумли касаллик. Қорамол, қўй ва эчкилар кўпинча куйдирги ҳамда оқсил

қутур Қутуриш касалига ёʻлиқмоқ. Қутурган бўри. Ит қутурса, эгасини қопади. Мақол — Э, мусулмон, нега қопмайди, дейсиз, бу ит қутурган-ку, ахир, — деди Тўқсонов ва да