Қидирув

қочоқ, қочқин

/рефжу'дзи:; УС 'рефжудзи:/ н [К] қочоқ

қочоқ, қочқин, муҳожир | беженец, эмигрант

/ˈфжуːдʒəтɪв/ н [К] қочоқ, қочқин, дезертир

қочоқ; қочган, қочиб кетган беглый; убежавший

/'аутлɔ:/ н [К] (олд-фашионед) қонун та'қибидаги қочоқ (қувг'инди)

адж кимсасиз, бо'ш - десертер н [К] қочоқ, дезертир - десертион /дɪ'зɜ:ʃн/ н [К,У] лашлаб кетиш, тарк этиш, қочиш

1. н бошпана; то таке рефуг бошпана топмоқ 2. в 1) бошпана бермоқ 2) бошпана топмоқ, яширинмоқ; рефугее [,рефжу'дʒи:] 1) муҳожир 2) қочоқ, қочқин

дезертир Хизмат қилаётган ҳарбий қисмини ўзбошимчалик билан ташлаб кетган ёки ҳарбий хизмат чақирувидан бўйин товлаган шахс; қочоқ. Ўзининг фуқаролик вазифасин

хайр-маъзур Яхши тилаклар билан хайрлашиш. — Хайр-маъзур эртага бўлади, ўртоқлар. Ҳали сизлар билан кўп отамлашамиз, — деди Эломонов. М. М. Дўст, Галатепа қиссал

қочқин Жазодан ёки жазо ўрнидан, тутқунликдан қочган киши. Отлиқлар миршаб билан бирга қочқинларни қўлга тушириш учун чўл томонга от суриб кетдилар. С. Айний