Қидирув

мўмин-маъқул айн. Мўмин-қобил.

мо'мин, мо'мин-қобил; ювош, беозор, мулойим, юмшоқ

қоринбоғ От ёки эшакнинг қорнидан тортиб, эгарга маҳкамланадиган ёки қорнидан ўтказиб, арава шотисига боғланадиган энли тасма; қоринбоғич. Қамбар тойчанинг қори

солиҳ Эзгу, савобли; энг яхши; фойдали. Қуръонда солиҳ амал ҳам имон таркибига киритилган. Ўзме Яхши одамлар, гарчанд ўзлари жисман орамизда ёʻқ бўлсалар ҳам, со

расо Ками ёʻқ, тўлиқ, бут. Расо пачкалар. Пул расо чиқди. [Алишернинг] Кетганига бугун расо бир ой бўлди. Нега бунча ҳаяллади экан ?Уйғун ва И. Султон, Алишер Н

ишчан, тиришқоқ, итоаткор, мо'мин, қобил

бо'йсунадиган, итоаткор, мо'min, qobil послу́шный, поко́рный

/'джу:тıфл; УС 'ду:-/ адж (формал) итоатли, бо'йсунадиган, қобил

['эɪбл] қобил, лаёқатли; бе абле қодир бо'лмоқ, лаёқатли бо'лмоқ

индир Инмоқ феълининг орттирма нисбати. Қобил ўғил от миндирар, ноқобил ўғил отдан индирар.

итоатчан Гапга кирадиган, қулоқ соладиган, итоат қиладиган, бўйсунадиган, итоаткор, мўмин, қобил.

1) қобил, қодир, лаёқатли, ихтидорли, моҳир (оф) 2) имкон берадиган, ё'л берадиган (бирор нарса қилишга)

1. суст, сусткаш, ҳаракациз; 2. гапга кирадиган, бўйсунадиган, итоаткор, қобил 1. пассивный, инертный; 2. послушный, покорный

1. қобил, қодир, лаёқатли, истеъдодли, қобилиятли, моҳир, уқувли; 2. ёʻл қўядиган, рухсат (ижозат) берадиган | 1. способный; 2. допускающий что-л.

зиқнов шв. Зиқновга олмоқ Сиқмоқ, қийнамоқ. Отам билан онам, сендан кичиклар икки болали бўлди, қачон уйланасан, деб зиқновга олишади. Н. Қобил, Унутилган соҳиллар

виски Ўткир (кучли) инглиз ароғи. Қўярда-қўймай хонасида роппа-роса тўрт соат олиб ўтирди. Эшикни қулфлаб қўйиб, элликтадан виски қуйди. Н. Қобил, Унутилган соҳ

педант Расмиятга, амалдаги тартиб ва қоидаларга изчил риоя қилувчи, ўтакетган синчков киши. [Усмонов]: Инсон зоти табиатан педант ва консерватор бўлади. Н. Қобил,

ичкуёв этн. Келиннинг ота-онасига тегишли ҳовлида улар билан бирга яшовчи куёв. Агар худо Гулнорнинг бахтини очса, бирор қобил йигит топиб, ичкуёв қилиш нияти

риҳлат Кўчиш; ўлиш. Одам эса гуноҳ-у савобнинг ўртасида, куни битганини билмай, нариги дунёга риҳлат қилади. Н. Қобил, Унутилган соҳиллар Волида ҳам дорилфанодан д

каловлан айн. Каловламоқ. Каловланиб йиқилди мағрур, Азиз тупроқ узра қўйди бош. Т. Тўла. Қизни учратишни хаёлига ҳам келтирмаганидан, каловланиб, остонада серрайи