Қидирув

[дреɪ] арава, от-арава

ширкат Маълум ишни бирга амалга ошириш мақсадида бирлашган кишилар ҳамкорлиги, ўртоқлик уюшмаси, ихтиёрий бирлашмаси. Улар ер, сув, от-улов, омоч-бўйинтуруг

пиёдалаб фолк. Пиёда юриб, пиёда, яёв. От-арава чўлда қолиб кетади, Пиёдалаб шоҳ қошига етади. Алпомиш Пиёдалаб Ҳақиқ тоғдан жўнади, Борар ернинг тайинин

замбилғалтак Замбилга ўхшатиб ясалган ва юк ташишда фойдаланиладиган, бир ғилдиракли икки дастали қўл арава. От-арава ва замбил ғалтакларда тош ташишга ўн б

саррож От-арава абзали тайёрловчи уста. Сайисга айт: саррождан дарҳол харид қилсин қайрилма эгар. А. Мухтор, Тонг билан учрашув — Ҳа, Абдунаби саррож ҳам бандаликни б

дўкончи айн. Дўкондор. Тўйчи дўкончининг ҳам еган-ичгани бурнидан булоқ бўлиб чиқади. А. Кўчимов, Ҳалқа От-арава, машина шиббалаб юборган текис ёʻлдан са

тиркиш Арава шотисини эгар устида тутиб турувчи, икки учи бириктирилган қалин қайишдан иборат от-арава абзали. Шунда калнинг аччиғи келиб, сўйган молининг терис

шиббала Шибба ёки бошқа нарса билан уриб, босиб, тупроқни зичламоқ, тиғизламоқ. Пойдевор ўрнини шиббаламоқ. [Лутфулла] Сувдан чиқиб, ҳар иккала қирғоқдан қуруқ

жавлон ёки Жавлон урмоқ (қилмоқ) 1) ҳозирлик кўрмоқ; отланмоқ; айланмоқ, сайр қилмоқ. Маликайи айёр, агар турсанг сўзинг-да, Сенинг билан ёʻлга жавлон қилайин. Гулш

қимирла Секин-аста ёки ғимир-ғимир ҳаракат қилмоқ, у ён-бу ён бориб-келиб, силкиниб турмоқ; тебранмоқ. Шамол бўлмаса, дарахтнинг боши қимирламайди. Мақол Қурбон о

қия от Бир томони баланд, бир томони паст ер, қиялик; тоғ ёки тепалик ён-бағри. Карвонни ҳоритар ёʻлнинг қияси. Алпомиш Қийғир деган қуш ўлтирар қияда. Бунд

аравакаш от От-арава билан юк ташувчи, арава минувчи, ҳайдовчи одам. [Ёʻлчи] Отнинг жиловидан тортди, аравакаш ғилдиракдан тортди. От силжимади. Ойбек, Танланга