Қидирув

['тæктлəс] одобсиз, беандиша

одобсиз, қо'пол, қо'rs невежливый

одобсиз, беандиша; ножўя бестактный

адабсизлан Одобсиз бўлиб бормоқ, хулқи айнимоқ.

1) ахлоқсиз, одобсиз, ёмон, бузуқ 2) ното'г'ри, хато, нуқсонли

таълимсиз Таълим кўрмаган, яхши тарбия олмаган; одобсиз, тарбиясиз. Таълимсиз бола.

одобдан ташқари, беадаб; тутуриқсиз; қўпол, қўрс; одобсиз, сурбет вульгарный; пошлый; грубый; развязный

одобдан ташқари, беадаб; тутуриқсиз; қо'пол, қо'rs; odobsiz, surbet вульгарный; пошлый; грубый; развязный

/ˈвʌлɡə(р)/ адж 1 маданияциз, тарбиясиз; қўпол 2 ахлоқсиз, одобсиз - вулгаритй н [К,У] (пл вулгаритиес)

одобсизлик, ножўя ҳаракат, беадаблик; қўполлик, беодоблик, андишасизлик; инделикте [кит] одобсиз, уяциз, ҳаёсиз, қўпол, назокациз, беандиша

беадаб, одобсиз, одобдан ташқари, ахлоқсиз, ярамас, номуносиб;обскен итй [-'сенəтɪ] 1) беадаблик, уяцизлик, ёмонлик; 2) ярамас хатти-ҳаракат, уят гап

1. ёвуз, ёмон, баджаҳл, баттол; ахлоқсиз, одобсиз; 2. ёвуз, ваҳший (ҳайвон ҳақида); виккед а дог қопағон ит 1. злой, злобный; порочный; 2. свирепый (о животном); вик

густох кт. Одобсиз, беадаб, беандиша; сурбет; бетакаллуф. Густох одам — Аяжон, биз густох қўшниларингизни кечиринг! — дея лабларига энган кўз ёшларини ялаб, ув

о'жар, қайсар; ахлоқсиз, одобсиз; перверсион [-'в3:ʃ(ə)н, п3:-] 1) бузуқлик, бузилганлик, ното'г'рилик, янглиш, хато; 2) ахлоқий бузуқлик; перверситй [-'в3:сəтı] 1) ахл

зинқарча шв. айн. Жинқарча 1. Фақат Равшан ва Қундуз билан Юлдуз достонларининг ўзидагина баҳрин зинқарча, зарғалдоқ каби олтмишга яқин қуш номлари тилга олина

енгилтак Оқибатини ўйламай иш қиладиган, енгил табиат. Енгилтак киши. Меҳнаткаш хотин ўзини ишга урди, енгилтак Ўринбой эса аламига чидолмай, ичиб кела бошл

шахс Жамиятдаги алоҳида бир киши, одам. Нотаниш шахс. Тарихий шахс Шахсга сиғиниш. Серхаражат тўйларнинг палак ёзишига асосий сабаблардан бири, бизнингча, но

падар айн. Ота 1. Сизнинг таъбирингизча, маънавий бир падар ўз ўғлига ёмонлик соғинарми, бу тўғрида жавоб берингиз-чи? А. Қодирий, Ўтган кунлар Одамлар бор — па

бузуқ Бузилиб, яроқсиз ҳолга келган, ишдан чиққан; синган, вайрон бўлган. Бузуқ арава. Бузуқ машина. Бузуқ кўприк. Уйи бузуқ ўнгалур, ўйи бузуқ ўнгалмас. Мақол Т