Поиск

proza, nasr проза

n poetry; nazm va nasr poetry and prose

n ufar, «finale» in dance rhythm (one of the four parts of the nasr text of a maqom)

prozaik Proza yoʻli bilan yozuvchi, nasriy asarlar yaratuvchi adib. Prozaik yozuvchi. Proza janriga oid; nasr, proza bilan yozilgan. Prozaik asar.

prozaik Proza yoʻli bilan yozuvchi, nasriy asarlar yaratuvchi adib. Prozaik yozuvchi. Proza janriga oid; nasr, proza bilan yozilgan. Prozaik asar.

hikoyaga (qissaga) oid; hikoya (qissa)...; a narrative a poem epik doston; narrative a literature badiiy proza (nasr), romanlar va hikoyalar повествовательный; a narrativ

suxan Soʻz; gap; suhbat. Suxan qilmoq. Suxan boshlamoq. Bu zolim falakdan ming dod aylayin, Quloq solgin, toʻrt-besh suxan soʻylayin. Ergash Jumanbulbul oʻgʻli Kitob-u do

ritorika Antik davrda va keyingi davrlarda notiq-lik sanʼati va umuman badiiy nasr haqidagi fan; notiqlik nazariyasi va sanʼati. Balandparvoz, tamtaroqli, lekin quruq, ma

riyoziyot Abu Nasr vaqtini riyoziyot, handasa, falakiyot ilmlarini oʻrganishga sarf etar edi. M. Osim, Jayxun ustida bulutlar Darhaqiqat, Xudoyorbekning riyoziyotga aslo

belletristika Nasr bilan yozilgan badiiy adabiyot (roman, qissa, hikoya va boshqalar).Memuarlarda ham, belletristikada ham, afsuski, tarixiy haqiqatdan ayrim chekinishlar

cho‘girma Xorazm va Qoraqalpogʻistonda rasm boʻlgan katta moʻyna qalpoq. Abu Nasr yelkasiga yamoq tushgan boʻz choponli bolaning boshidagi qoʻtir choʻgirmasiga qarab, oʻy

zaʼfar ot q. Zaʼfaron 1. — Mana bu nima? — Abu Nasr tokchadan barglari mayda quruq oʻtni olib koʻrsatdi. — Zafar — Anixus. M. Osim, Jayxun ustida bulutlar sft. q. Zaʼfaro

proza ad. Badiiy ijodning asosiy turlaridan biri, adabiy tur; nasr. Oʻlchamli mutanosib boʻlaklar — sheʼrlarga boʻlinmagan ogʻzaki yoki yozma nutq; nasr bilan yozilgan ba

falakiyot esk. tar. Astronomiya va tabiiy geografiyadan umumiy maʼlumotlar beruvchi, oʻrta asrlarda rivoj topgan fan; astronomiya. Abu Nasr.. vaqtini riyoziyot, handasa,

Moturidiy Moturidiy, Abu Mansur al-Moturidiy (toʻliq nomi Abu Mansur Muhammad ibn Muhammad ibn Mahmud al-hanafiy al-Moturidiy as-Samarqandiy) (870—944) — imom, fiqh olimi