Поиск

n [C] (formal) g'olib, muzaffar

g'olib, muzaffar, yengib chiqqan (yutgan) kishi

g‘olib, muzaffar; bosqinchi, istilochi | победитель; завоеватель

/traı'ʌmfənt/ adj g'olibona, muzaffar - triumphantly adv g'olibona

g‘olib, muzaffar, g‘olib chiqqan kishi, laureat победитель, лауреат

g‘alabali Gʻolibona, gʻalabaga olib boruvchi; gʻolib, muzaffar, zafarli;

['kɒŋkə] bosib olmoq, istilo qilmoq; yengmoq, g'olib kelmoq; conqueror [-rə] bosqinchi, istilochi; g'olib, muzaffar; jahongir

chinqiroq Ingichka va oʻtkir, quloq teshguday qattiq (tovush haqida). — Muzaffar! — oyimning chinqiroq ovoziga Omonning yigʻisi qoʻshildi. Oʻ. Hoshimov, Ikki eshik orasi

muzaffar, g'alabaga olib boruvchi, zafarli, g'olib, g'olibona; victo troops muzaffar qo'shinlar; —ry ['vɪkt(ə)rɪ] g'alaba, zafar, yutuq; to win a convincing victo ishonch

bahoriston poet. Bahorlarga makon boʻlgan, doimo yashnab turgan oʻlka, mamlakat. Bahoriston atadim, oʻlkam, Tasviringga boʻyoq yetishmas. T. Rajabiy, Oʻzbekiston Fargʻona

chapdastlik Chaqqonlik, epchillik, abjirlik. doʻkonda sochlari kalta qirqilgan bir yigitcha chapdastlik bilan savdo qiladi. N. Aminov, Qahqaha Nazirqul chapdastlik bilan

bekla s. t. ayn. Bekitmoq 1, 5. Oʻzbek oyim uyning eshigini beklab keldi-da, Hasanalining yaqinrogʻiga oʻtirdi. A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar Eshikni beklab, koʻcha darvozasi

ig‘vogar Igʻvo bilan shugʻullanuvchi, igʻvo tarqatuvchi (shaxs). Igʻvogar odam [Muzaffar:] Haqiqatni gapirsak, yomon-otliq qildingiz. Igʻvogar, yurtbuzuqi, hasadgoʻy dedi

shuʼla Biror jismdan taraluvchi nurli energiya; yorugʻlik, nur. Oy shuʼlasi. Xatni chiroq shuʼlasida oʻqimoq. Ammo oftobning oʻtkir shuʼlasi Koʻksingni parchalab yordi be

sohibqiron Astrologiya va afsonalarda: Zuhra va Mushtariy yoki Zuhra va Quyoshning ekliptika davrining maʼlum bir darajasida toʻqnash kelish vaqti (qiron)da tugʻilgan bol

o‘rda Turkiy va moʻgʻul xalqlarida hukmdor, xon qarorgohi, qalʼa. Yusufbek hoji boshliq yer-u koʻkka sigʻmagan muzaffar xalq oʻrda tevaragini qurshab tushdi. A. Qodiriy,

barlos tar. etn. Temuriylar va boburiylar davrida asosan Oʻrta Osiyoning janubiy hududlarida, qisman Afgʻoniston va Hindistonda yashagan, aksariyat chorvachilik va dehqon

motam Yaqin yoki moʻtabar kishining oʻlimi tufayli yuzaga kelgan qaygʻuli holat; azadorlik va shu munosabat bilan bogʻliq boʻlgan maʼraka, taʼziya, rasm-rusmlar (qora kiy

g‘olib zid. Urush, jang, kurash, tortishuv, musobaqa va shu kabilarda gʻalaba qozongan, ustun chiqqan; muzaffar; magʻlub. Gʻolib xalq. Fashizmga qarshi jang qilib, zafar

tiqishtir Koʻp yoki katta narsani talab etilganidan kichik yoki tor idishga, joyga zoʻrlab tiqmoq; niqtalab, zichlab joylamoq. Kitoblarni portfelga tiqishtirmoq. Choʻntak