Қидирув

афсун, жоду, сеҳр, дуо, куф-суф

афсун, жоду, сеҳр, куф-суф заклинание

афсун, сеҳр, жоду, дуо, куф-суф колдовство; ча́ры

ирим-сирим айн. Ирим-чирим. Қилмадим куф-суф, ирим-сиримлар. С. Акбарий.

1. н 1) афсун, сеҳр, жоду, дуо, куф-суф; 2) дилраболик, ёқимлик, жозибадорлик; 2. в сеҳрламоқ, афсунламоқ, жоду қилмоқ

суф этн. Дам солганда, дуо ўқиганда, беморга ёки унга бериладиган нарсага нафас уриб чиқариладиган товуш; куф-суф. Суф демоқ 1. Дам солиб, дуо ўқиб нафас урмоқ. Дада

иссиқ-совуқ Иссиқ ва совуқ; ҳар хил даражадаги ҳаво шароити. Ўлим етиб келди. У энг аввал суяклари жуда мўрт ва этлари иссиқ-совуққа чиниқмаган гўдакни нишонга ол