['вæнд(ə)л] 1. н 1) вандал (маданияциз,жоҳил одам, нодон); 2) хулиган, безори 2. а 1) ёввойиларча; ваҳшиёна; 2) шафқациз, бераҳм, ёвуз
Қидирув
«жоҳил а» бўйича 5 та натижа
Филтр
Балки: жоҳил-ажоҳилгажоҳилдажоҳилидажоҳилига
Таърифлар ичида
5 таҳиссиз Сезиш, ҳис этиш қобилиятидан маҳрум, сезмайдиган; ҳушсиз. Наҳот жумҳурият матбуоти Кенжалар сингари бадхоҳ, жоҳил, ҳиссиз, кишининг камолотини кўролмай тург
уруғчилик Ўсимликшуносликнинг навли уруғ етиштириш иши билан шуғулланувчи соҳаси; тармоғи; уруғ тайёрлаш. Уруғчилик хўжалиги. Ҳа, айтгандай, устод шу
дор Устига кийим-кечак, мол ташлаб қўйиш учун икки устун (қозиқ) орасига кўндаланг ўрнатилган ходача ёки тортилган арқон (ип). Ёшгина бир жувон дорга кир ёяд
бос Устига оёқ қўймоқ. Бемаҳал юрган гўнг босар. Мақол Қурбақани боссанг, вақирлайди. Мақол От босган ерни той босади. Мақол Кўрмайин босдим тиканни, Тортадирман жа