Қидирув

[пə'нɪʃəс] ҳалокатли, зарарли

1) ҳалокатли, зарарли 2) ёвуз, г'азабли, ёмон

зарарли, зарар (зиён) қиладиган, ёмон, ҳалокатли

[с(ж)у:и'саид(ə)л] о'лдирадиган, ҳалок қиладиган; ҳалокатли

/кæтə'клизмик/ адж ҳалокатга элтадиган; ҳалокатли; фожиали; жуда ог'ир

['ли:θ(ə)л] о'лимга (ҳалокатга) олиб борадиган, о'лдирадиган, ҳалокатли

хароб (вайрон) қиладиган, қирг'ин келтирадиган, ҳалокатли опустоши́тельный

[беıн] заҳар, ог'у; ко'ч. о'лим; офат, бало; банефул ҳалокатли, нобуд қилувчи

[дı'за:стə] офат, фалокат, мусибат; дисастроус [-стрəс] ог'ир, мушкул, ҳалокатли

[мə'лаıн] 1) ёмон, зарарли; 2) тиб. ҳалокатли, хатарли; 3) душманларча, адоватли

о'лдирадиган, ҳалокатли, қақшатқич, о'лимга олиб борадиган - летҳаллй /'ли:θəлı/ адв

алам қилдирадиган, заҳарли, заҳархандали, жуда аччиқ; заҳар, ҳалокатли, ҳалок қиладиган

1. ёмон, ярамас, ҳалокатли; 2. ёвуз, ёвуз ниятли, зиён келтирадиган 1. вре́дный, па́губный; 2. злой, зловре́дный

['и:в(ə)л] 1. а ёвуз, шафқациз; ҳалокатли; зарарли, ёмон 2. н 1) ёвузлик, ёмонлик, зарар, зиён 2) офат, фалокат, мусибат

1) ҳалокатли, ёмон, фалокатли, мусибатли; 2) бахциз, бадбахт, шо'рпешона каламитй [-тı] офат, фалокат, мусибат, ог'ир (мушкул) аҳвол, бахцизлик

1. н о'симлик касаллиги; ко'ч ҳалокатли та'сир 2. в зарар келтирмоқ (о'симликларга); ко'ч ҳалокатли та'сир ко'рсатмоқ, барбод қилмоқ (умидни, режани)

['пер(ɪ)л] 1) хатар, хавф, хавф-хатар, таҳлика, қо'рқинч; 2) хавфлилик, хатарлилик; перилоус [-(ə)лəс, -ɪлəс] қалтис, хатарли, хавфли, таҳликали, ҳалокатли

меринос Қўйнинг нозик ва оқ юнгли зоти. Гапнинг хулласи — Урта Осиё шароитида меринослар учун ҳалокатли бўлган заифликлар бартараф этилар эди. С. Анорбоев, Оқсой

1. ўлдирадиган, ҳалок қиладиган, ҳалокатли; 2. ўлдирадиган, чарчатадиган, ҳолдан тойдирадиган 1. смертельный, смертоносный; 2. убийственный, изматывающий, подрывающий

тореадор Испания, Португалияда ва Лотин Америкасининг бир қанча мамлакатларида: буқалар билан бўладиган жангнинг асосий, буқаларга ҳалокатли зарбалар берувчи иштиро