['пɔпжулə, -жу-] 1) халққа (халқ омма- сига) оид, мансуб; оммавий; 2) машҳур, таниқли, донгдор, донг'и чиққан; а популар ҳеро машҳур қаҳрамон; то бе популар витҳ ... о
Қидирув
«донгдор а» бўйича 9 та натижа
Балки: донгдор-адонгдордадонгдоргадонгдоридадонгдор-да
Таърифлар ичида
9 тадонгдор Донг чиқарган, довруғи кетган; шуҳратли, машҳур. Донгдор механизатор. Донгдор врач, Унинг шеърларидаги фасоҳат, топқирлик, бу йигитнинг қувваи ҳофизаси донг
/'пɒпжʊлə(р)/ адж 1 машҳур, таниқли, донгдор 2 оммабоп, ҳаммабоп 3 (онлй бефоре а ноун) оммавий - популаритй /пɒпжʊ'лæрəти/ н [У] машҳурлик, шуҳрат, донг, донгдорлик -
қутидор эск. Қути-қути пул-дунёси бўлган йирик бой; сармоядор. Яна Ҳиротнинг донгдор қутидор боёнларидан бир нечасини кутиб туришганини кўрди. Ойбек, Навоий тар.
париваш кт. Парига ўхшаш, паридек жуда гўзал, хушрўй, нозанин. Париваш аёл. Еллар, соғинганимни ул гулузора айтинг, Қоши қалам, париваш, кўзи хумора айтинг.
барҳаёт Яшаб турган ҳолатда; ҳаракатда, тирик. Ҳозир барҳаёт бўлган темурий шаҳзодалардан энг тадбиркори, энг қобили шубҳасиз, Ҳусайн Бойқародур. Уйғун ва И. Султ
балиқчи Балиқ тутиш (овлаш) билан шуғулланадиган шахс. Бобом балиқчи донгдор, Мўйноқда чиқарган от. А. Орипов [У] Математик, музикачи, балиқчи бўлиш билан би
от ОТ И ъисмъ. Укангнинг о т и нима? Қадимги туркий тилда ҳам шундай маънони англатган бу сўз а:т тарзида талаффуз қилинган (ЭСТЯ, И, 198; Девон, И, 107), ўша даврлар
кўз Тирик мавжудотнинг кўриш аъзоси. Кўз косаси. Кўз оқи. Кўз қорачиғи. Қора кўз. Кўк кўз. Хумор кўз. Аяган кўзга чўп тушар. Мақол Қарға қарғанинг кўз