Qidiruv

ko‘ngilbuzar Koʻngilni buzuvchi.

/dɪ'strʌktɪv/ adj buzuvchi, buzg'unchi, vayron qiluvchi

bir-biridan judo qiluvchi, ajratib yuboruvchi, orani buzuvchi

1. Buyumning to'g'ri ishlab turishini buzuvchi ta'sir. 2. SHOVQIN, HALAQITLARga qar.

qonunni (huquqni) buzuvchi, qonunga xilof ish qiluvchi нарушитель закона, правонарушитель

1. dengiz qaroqchisi; 2. mualliflik huquqini buzuvchi 1. пира́т; 2. наруши́тель а́вторского пра́ва

tinchlikni, tartibni buzuvchi; fitnachi, buzg‘unchi, g‘alamis нарушитель спокойствия, порядка; смутьян

ahdini buzuvchi, ahdidari qaytuvchi, o'z so'zida turmaydigan, xoinga (xiyonatkorga) oid; xiyonatkorona, xoinona; xoinlik...

/dɪ'strɔɪ/ v [T] 1 buzmoq, vayron qilmoq, barbod qilmoq 2 o'ldirmoq - destroyer n [C] 1 buzuvchi, buzg'unchi 2 kichik jangovar kema

tartibbuzar Qonun-qoida, tartib-intizom talablarini buzuvchi, unga zid ish tutuvchi. Tartibbuzarlarga qarshi kurashda jamoatchilik koʻmagidan foydalanish kerak.

[dı'strʌkʃ(ə)n] vayrona, vayronagarchilik; buzg'un, buzg'unchilik; destructive [-trʌktıv] 1) buzuvchi, buzug'unchi, vayron qiluvchi 2) zarar (ziyon) qiladigan, zararli

huquqbuzar Mavjud qonun-qoidalar, huquqiy meʼyorlarga amal qilmaydigan, ularni buzuvchi; jinoyatchi. Sudning hukmiga asosan, huquqbuzar tegishli jazosini oldi. Gazetadan

['paıərət] 1. n 1) dengiz qaroqchisi; 2) qaroqchilar kemasi; 3) muallifning huquqini buzuvchi (buzgan) kishi; 2. v 1) qaroqchilik bilan shug'ullanmoq; 2) mualliflik huquq

[dı'lıŋkwən(t)sı] 1) xato, ayb, nojo'ya ish, noo'rin xatti-harakat 2) jinoiylik; delinquent [-ənt] qonunni (huquqni) buzuvchi, qonunga xilof ish qiluvchi, jinoyat qiluvch

qonunbuzar Qonunga rioya qilmaydigan, unga xilof harakat qilgan yoki qiladigan, qonunni buzuvchi. Bora-bora Petrov men degan qonunbuzarga aylandi-qoldi. I. Sulaymonov, Ko

/'paıərət/ n [C] 1 dengiz qaroqchisi 2 mualliflik huquqini buzuvchi kishi - piracy /'paıərəsı/ n [U] 1 qaroqchilik 2 mualliflik huquqini buzish - pirate v [T] mualliflik

/dıs'rʌpt/ v [T] putur yetkazmoq, buzmoq, uzmoq - disruption /dıs'rʌpʃn/ n [C,U] putur, putur yetkazish, buzish, uzish - disruptive /dıs'rʌptıv/ adj putur yetkazadigan, b

qusur Meʼyoriylikni buzuvchi belgi; kamchilik, nuqson. Inson oʻz umrini oʻylasa koʻp vaqt, Qiynaydi oʻzidan oʻtgan qusurlar. A. Oripov, Yillar armoni U biron qusurni koʻr

orabuzar Kishilar orasidagi munosabatni buzuvchi, kishilarni bir-biriga yomonlab, ular oʻrtasida ixtilof tugʻdirishga urinuvchi. — Bu gapni orabuzar Salima oʻylab topgan

ishbuzuqi Bitib turgan ishni buzuvchi, kelishilgan masalada qarshilik koʻrsatuvchi odam; buzuqi, gʻalamis. — Madrayim qora, ishlarning mazasi yoʻq-ku! — dedi toʻra. — Toʻ