Қидирув

бўнакчи Бўнак бериб, одам ишлатувчи шахс. Мендан бўлак бўнакчининг қўлига тушганингизда, бирини икки қилиб оларди. Н. Сафаров, Султон бўзчининг неваралари Бо

шалпай Иссиқ ёки қаттиқ совуқ таъсирида таранглигини, тириклик ҳолатини ёʻқотмоқ; сўлимоқ (ўсимлик ҳақида). Кун иссиқ, дарахтларнинг барглари ҳам шалпайиб қолган. Г

бечора.

/ретʃ/ н [К] (олд-фашионед) бечора, г'ариб (киши)

жуда қашшоқ, камбаг'al, bechora, faqir очень бедный, нищий

['ҳелплəс] 1) о'зини эплай олмайдиган, ночор, нотавон 2) ожиз, бечора, ҳимоячисиз

ҳакилла шв. айн. Ҳаккаламоқ 1. Қўзи бечора уч оёқлаб ҳакиллаб, жон-жаҳди билан маърайди. С. Анорбоев, Оқсой

1) камбаг'ал одам, фақир, қашшоқ, бечора 2) гадой, тиланчи; пауперисм ['пɔ:п(ə)рɪз(ə)м] қашшоқлик, камбаг'аллик

дор-дунё Дунё, олам. Бечора қиз, шундай хафа, шундай хафа! Дор-дунёси қоп-қоронғи! А. Қодирий, Меҳробдан чаён

1. зоол. қурт, чувалчанг; 2. ночор (ожиз) одам, бечора, ҳақир шахс 1. зоол. червяк, червь; 2. жалкое существо, ничтожная личность

/пɔ:(р); УС пʊəр/ адж 1 фақир, камбаг'ал, г'ариб 2 паст, кам, кучсиз, ёмон 3 бечора - тҳе поор н [пл] камбаг'аллар, фақирлар, г'ариблар

адойи тамом Адойи тамом бўлмоқ Ўйинчоқ адойи тамом бўлди. Бечора кампир бу шум хабардан адойи тамом бўлди-ку! С. Аҳмад, Ойдин кечалар

етимпарвар Етимларга меҳрибонлик, ғамхўрлик қиладиган. Бечора жуда етимпарвар, одамохун. Уйи тўла хотин-халаж, бола-чақа Ҳ. Ғулом, Машъал

ўкинчли Ўкинч ёки афсусланиш ҳисси сезилиб турадиган, ўкинч ифодаловчи. — Мен бечора — деди Искандаров ўкинчли товуш билан. Ойбек, Нур қидириб

бенажот Ҳеч бир имконияти, иложи қолмаган, нажоциз; бечора. Рангпар чеҳрасида унинг шоҳ Бобур Бенажот салтанат рамзин кўради. Э. Воҳидов, Келажакка мактуб

/ˌдɪсəд'вɑ:нтɪдʒ; УС -'вæн-/ н [К] ноқулай тараф, ёмон жиҳат, зарарли томон, камчилик, иллат, нуқсон - дисадвантагед адж ноқулай ҳолатдаги, г'ариб, бечора, фақир

ниёз эск. кт. Ёлвориш, ўтиниш. Мен бандайи бечора дуо бирла ниёзин Оламнинг амири, шоҳи давронима айтинг. Ҳ. Ғулом, Машъал. кам қўл. Хайр-садақа. Ниёз (эркакл

саводсизлик Саводга эга эмаслик, саводи ёʻқлик. Санъаткор тажанг эди: бир тракторист уни саводсизликда айблади. А. Қаҳҳор, Санъаткор Саводсизлик қурсин, болам бечора ха

[пуə, пɔ:] 1) камбаг'ал, фақир, қашшоқ, бечора, г'ариб; то бе поор камбаг'ал бо'лмоқ; 2) кам, оз; ёмон; поорҳоусе [-ҳаус] г'арибхона, мискинлар уйи; поорлав [-лɔ:] ка

[ретʃ] 1) бахциз одам; поор вретч бечора, шўрлик, бахциз 2) разил (қабиҳ, паст) одам 3) сўзл. ярамас, ноқобил (асосан, болаларга нисбатан ишлатилади); вретчед [