Қидирув

[ˌæджуˈлеɪʃ(ə)н] хушомадгўйлик, лаганбардорлик; адулаторй [ˈæджулə(т)əрɪ] хушомадгўй, ялтоқ

ялтоқ Лаганбардор, хушомадгўй; тилёғламачи. Садр ялтоқ кейинги кунларда тилини шу қадар ширин қилган эдики Й. Шамшаров, Тошқин

лаганбардор Ўз манфаати учун мансабдор олдида ўзини жуда тубан тутиб, унга хушомад қилишга тиришадиган пасткаш одам; хушомадгўй. Ҳа деса, лаббай! дейдиган, сўз

маддоҳ айн. Бозор ва кўча-кўйларда одам тўплаб, диний мазмунда ваъз, панд-насиҳат айтиб тирикчилик қилувчи шахс. маддоҳ, одамлар оралаб ваъз айтиб юрибди. П. Турс

/ˈфлæтə(р)/ в [Т] 1 хушомад қилмоқ, тилёғламалик қилмоқ 2 (усуаллй пассиве) лутф қилмоқ, илтифот кўрсатмоқ, меҳрибонлик қилмоқ 3 флаттер ёурселф (тҳат) ўзига тасалл

1. а 1) силлиқ, текис; сирпанчиқ; тинч, хотиржам 2) равон, силлиқ; майин, оҳиста; смоотҳ кроссинг тинч денгиз сафари 3) тилёғлама, айёр, тулки; а смоотҳ салесман ч

фармонбардор Буюрилган ишни бош товламай бекам-кўст бажарадиган, бировга сўзсиз қулоқ соладиган; итоаткор. Келин итоаткор, фармонбардор бўлади. С. Кароматов, Олтин

пайтава Қўнжли поябзал кийилганда, оёққа ўраладиган мато. Унинг бир пой ботинкаси титилиб кетган, ичидаги пайтаваси осилиб, юришга халақит берарди. С. Кароматов, О

киши Фикрлаш, сўзлаш ҳамда ижтимоий меҳнат жараёнида қурол ясаш ва ундан фойдаланиш қобилиятига эга бўлган жонли мавжудот, зот; одам, инсон. Тил кишиларнинг ў