Қидирув

Xoslik shakli Тәндік формасы Mahsus şekili Форма принадлежности

ўзига хослик, умумий хусусиятларни ўзида акс эттирадиган характерный, типичный

бўлаклик Бошқачалик, фарққа эга бўлиш, ўзига хослик. Ажраганлик, мустақиллик, алоҳидалик.

1. ўзига хослик (хос хусусият), фазилат, хосса; 2. ўзига хос ху-сусият 1. специфи́чность, осо́бен-ность; 2. характе́рная черта́

/аɪˈдентəти/ н [К,У] (пл идентитиес) шахс, шахсият, ўзига хослик, ўзига хос хусусият – идентитй кард н [К] шахсни тасдиқловчи ҳужжат

индивидуаллик Индивидга хослик, индивидга оид хатти-ҳаракат. Индивидуаллик тушунчаси инсон уз фаолиятини ўзи бошқара олиш қобилиятини ифодалайди. Мулоқот

о'зига хос, алоҳида, о'згача, бошқаларга о'хшамайдиган, бошқалардан фарқли; пекулиаритй [пɪ,кжу:лɪ'æрəтɪ] о'зига хослик, о'зига хос хусусият, фазилат, хосса

шахс, шахсият, ўзига хослик; идентитй н (пл идентитиес) кард/бадге шахсий гувоҳнома ли́чность; идентитй н (пл идентитиес) кард/бадге удостовере́ние ли́чности

принсипиаллик Принсипиал ҳолатга хослик, муҳимлик, жиддийлик. Масаланинг принсипиаллиги. Ишда ўз принсипини изчиллик билан амалга ошириш, бир принсипда маҳкам туриш

/'кæрəктə(р)/ н 1 [синг, К, У] хусусият, хосса, о'зига хослик 2 [У] характер, табиат, фе'л, хулқ, фе'л-атвор 3 [К] (информал) характер, тип, образ 4 [К] (информал) шахс

хусусийлик Айримлик, ўзига хослик. флс. Фалсафа фани категорияларидан бири. Демак, тил билан нутқ умумийлик билан хусусийликнинг диалектик муносабати-да бўлиб, улар би

1. а 1) г'айритабиий, о'зига хос, г'алати, ажиб 2) махсус, айрим, бошқалардан фарқли, бошқаларга о'хшамаган, аломат 3) грам. бирлик... 2. н грам. бирлик сон; сингулари

1) аниқ, равшан 2) бошқалардан фарқ қиладиган, ажралиб турадиган; дистинктион [-кʃ(ə)н] 1) фарқ қилиш, тафовут қилиш, фарқ, тафовут, айирма 2) ажралиб турувчи сифат,

['ɔрıдʒıн] 1 1) пайдо бо'лиши, келиб чиқиши 2) манба, бош, сабаб; оригинал [ə›рıдʒ(ə)н(ə)л] 1. н асл нусха (бирор ёзув ёки ҳужжатнинг асли); 2. а бошланг'ич, даст

одам, шахс; персонабле [-'эıбл] келишган, салобатли, басавлат; персонаге [эıдʒ] 1) машҳур шахс; 2) катта одам; ҳурматли киши, улуг' зот; 3) бадиий асар қаҳрамони (пе

1. а 1) шахсий, хусусий,; индивидуал, о'зига хос 2) о'зига хос, алоҳида, о'згача 2. н индивид, ҳар бир шахс, киши, кимса; со'зл. шахс, одам; индивидуалисм индивидуал

замон флс. Материя (обект) ҳолатларининг ҳамда ҳодиса (жараён)ларнинг изчил алмашиниш шакли; давомлилик, такрорланмаслик, қайтарилмаслик каби умумий хоссаларга эга

юрак анат. Одам ва ҳайвонлар кўкрак қафаси ичида жойлашган, уларнинг қон айланиш системасидаги мускул қопчиққа ўхшаш марказий аъзо. Соғлом юрак. Юракнинг урис