Qidiruv

okkazionalizm tlsh. Umumisteʼmolga muvofiq, toʻgʻri kelmaydigan, individual tarzdagi maʼnoga ega boʻlgan til birligi.

affiks tlsh. Soʻzga qoʻshilib, yangi soʻz yoki soʻz shaklini hosil qiluvchi til birligi. Mas., -chi (xizmatchi), -lar (bolalar).

leksema Tilshunoslikda: shakl va maʼno jihatidan bir butun holda tekshiriladigan mustaqil maʼnoli soʻz; til qurilishining leksik maʼno anglatuvchi birligi.

morfema tlsh. Oʻz maʼnosiga ega boʻlgan, boshqa maʼnoli qismlarga boʻlinmaydigan til birligi (masalan, bilimli soʻzi uch morfemadan iborat: bil+im+li).

arxaizm tlsh. Maʼlum davr uchun eskirgan, isteʼmoldan chiqa boshlagan til birligi — soʻz, ibora, grammatik shakl. Masalan, surur (sevinch), hayon (foyda) — lugʻaviy arxai

sinonim tlsh. Shakli har xil, maʼnosi esa bir xil yoki bir oz farqli boʻlgan til birliklari qatoridagi har bir til birligi. Oʻzbek tilidagi sinonimlar. Sinonim soʻzlar. G

birlik Bir yoqadan bosh chiqarib birlashganlik; hamjihatlik, yakdillik. Kuch — birlikda. Birlik bor — tiriklik bor. Maqol Hikmat — birlikda. Maqol Bir butunlik; umumiylik

qonun fls. Obyektiv borliqda turli hodisalar oʻrtasida kishi ongidan va ixtiyoridan tash-qari hamisha mavjud boʻlgan muhim, zaruriy, barqaror bogʻlanish, munosabat. Ijtim

qonun fls. Obyektiv borliqda turli hodisalar oʻrtasida kishi ongidan va ixtiyoridan tash-qari hamisha mavjud boʻlgan muhim, zaruriy, barqaror bogʻlanish, munosabat. Ijtim

tovush Gapirish, kuylash, qichqirish, yigʻlash va shu kabilar vaqtida yuzaga keladigan va eshitish aʼzolari qabul qilib oladigan hodisa; ovoz, sado, sas. Mungli tovush. Y

so‘z tlsh. Oʻz tovush qobigʻiga ega boʻlgan, narsa-hodisalar, jarayonlar, shaxslar, belgi va miqdorlarni, xususiyatlarni, harakat va holatni, aloqa va munosabatlarni noml