Қидирув

самимияциз, иккиюзлама, риёкор;инсинкеритй [ˌинсин›серəти] носамимийлик

мунофиқона, риёкор; о'зига ортиқ даражада ишонган, о'зига (о'з ишига) бино қо'йган

самимияциз Самимийликни билмайдиган, риёкор, мунофиқ; сохта, қалбаки. Самимияциз одам.

/селф 'раɪтʃəс/ адж о'зини ҳақ деб ҳисоблайдиган, мунофиқ, риёкор - селф-ригҳтеоуслй адв - селф-ригҳтеоуснесс н [У] о'зини ҳақ деб билиш, риёкорлик, мунофиқлик

сотқин нафр. Ўз виждонини сотиб, қарши томонга ўтган; сотилган, хоин. Сотқин одам, Ул нобакор Балх ҳокими сотқин тузиб, исён байроғини баланд кўтарди. М. Осим, Карв

жафокор Жафо қилувчи, эзувчи. Қолаверса, ўзимизнинг шоир бобомиз Бобораким Машрабнинг ҳақ, ҳақиқат, адолат, муҳаббат ҳақидаги, инсофсиз ҳукмдорлар, золимлар, риёкор

иккиюзлама Ўнг-терси бир, икки томони ҳам бир хил. Иккиюзлама шойи. кўчма Унга бошқа, бунга бошқача сўзлайдиган; икки томонга икки хил муомала қиладиган; мунофи

каззоб Ёлғон сўзлар сўзловчи, ёлғончи, алдоқчи. — Мен уни дўст деб юрсам, илоннинг ёғини ялаган каззоб экан, — деди Остона-қул. С. Абдуқаҳҳор, Санамай сакки

1. а 1) икки марта ко'п; икки ҳисса 2) икки хил (ва ко'пинча қарама-қарши) 2. адв икки карра, икки ҳисса; икков, икковлон <> И сее доубле ко'зимга иккита бо'либ ко'ринй

қулф Эшик, сандиқ, жавон ва шу кабиларни калит билан беркитиш ва очиш учун ишланган махсус буюм ёки мослама. Найча қулф. Осма қулф. Ич қулф. Дарвоза қулфи. Эш

е Таом истеъмол қилмоқ, овқатланмоқ, тановул қилмоқ. Қовун есанг — саҳар е, саҳар емасанг — заҳар е. Мақол Биров ичиб ўлган дейди, биров ёмонроқ овқат еган экан