Қидирув

/'пеиʃнт/ адж сабрли, тоқатли, қаноатли - патиентлй адв

(кишига нисбатан қо'лланилади) бардошли, то'зимли, сабрли, қаноатли

иболи Ибоси бор, андиша-ҳаё ҳиссига (хислатига) эга. Қайси аёл сабр-қаноатли, ҳаёли, иболи экан, у ҳаётда бахт-у тахтини топа олади. Газетадан

сабр-тоқатли Чидамли, қаноатли, тўзимли, оғир-вазмин. Зуҳуржонга қойилман. Шунчаям сабр-тоқатли бўладими киши, десам, Абдуқаҳҳор ака оғир уҳ тортиб олди: — Шу с

сабрли Оғир-вазмин, босиқ, ўзини тия биладиган, қаноатли, чидамли, тўзимли. Сабрли одам, Қуръоннинг бир неча оятларида мусулмонларнинг сабрли бўлишларига даъват