Qidiruv

o‘rindosh ayn. Oʻrinbosar. Uni taxtdan mahrum etmoqchi boʻlardi. Ammo Isfandiyorning oʻrniga oʻrindosh topolmay ikkilanardi. S. Siyoyev, Avaz Oʻrindoshlik yoʻli bilan ish

['sʌbstɪtju:t] 1. n oʻrinbosar, muovin, oʻrnini bosuvchi; 2. v 1) oʻrnida ishlamoq, oʻrnini bosmoq, oʻrnida boʻlmoq; 2) almashtirmoq, almashtirib qoʻymoq; substituteion [

noib tar. Oʻrta asrlarda musulmon davlatlarida tobe oʻlka yoki viloyat hokimi, oliy hukmdorning shu yerdagi vakili, oʻrinbosari. Noib unga ishonib topshirilgan hududning

quloqcho‘zma etn. Bola tugʻilgandan keyin bir hafta oʻtgach beriladigan ziyofat va bu ziyofat vaqtida koʻzi yorigan xotin tishlab turgan ikkita nonni olib qochish (nonni