Қидирув

даҳшатли, мудҳиш, даҳшатга солувчи

ҳалокат, фалокат, мудҳиш ҳодиса, фожиа катастрофа

даҳшатли, ваҳимали, маш'ум, мудҳиш, шум, хунук

['гру:сəм] даҳшатли, ваҳимали, қо'рқинчли, мудҳиш

[,ıнɔ:с'пıʃəс] шум, шумхабар, машум, мудҳиш, хунук

даҳшатли, ёмон, қўрқинчли, мудҳиш страшный, ужасный

даҳшатли, даҳшатга соладиган, ваҳимали, мудҳиш ужасающий

/ɪнɔ:'спɪʃəс/ адж шум, маш'ум, мудҳиш - инауспикиоуслй адв

даҳшатли, қо'рқинчлик, маш'ум, мудҳиш, хунук; ёмон, ярамас; ёвуз

юракни эзадиган (сиқадиган), зиқ қиладиган, қайғули, азобли, мудҳиш гнетущий, тягостный

даҳшатли, даҳшат соладиган, ваҳимали, мудҳиш, қўрқитиб юборадиган ужаса́ющий, внуша́ющий у́жас

[и'нɔ:мити] 1) жирканчлик, ярамаслик, разиллик 2) мудҳиш жиноят; энормоус [-мəс] улкан, жуда катта

фитнакор айн. Фитнагар. Ичи унинг гўё мудҳиш жаҳаннам, Кўп ихшидир бир фитнакор бўлса кам. Ҳ. Олимжон

/блиːк/ адж 1 (вазият, ҳолатга нисбатан) ёмон, мудҳиш, қоронг'и 2 (маконга нисбатан) совуқ, бо'ш 3 (ҳавога нисбатан) совуқ

о'та адолациз, ноҳақ; қабиҳ, мудҳиш, даҳшатли; иниқуитй [и'никвити] 1) несправедливост 2) қонунга хилоф, ҳаракат; қонунсизлик

/ˈдɪзмəл/ адж 1 юракни сиқадиган, эзадиган, мудҳиш 2 ғамгин, қайғули, маъюс 3 сифациз, яроқсиз, талабга жавоб бермайдиган

/'гру:сəм/ адж (о'лим ёки шикастга нисбатан айтилади) даҳшатли, ваҳимали, қо'рқинчли, мудҳиш ⏩ Лоок ат грислй. Ит ис симилар ин меанинг.

хобгоҳ кт. Ётоқхона. Бу мудҳиш хабар Самарқандга келганда, Бобур қаттиқ бетоб бўлиб хобгоҳда иситмалаб ётган эди. П. Қодиров, Юлдузли тунлар

[сı'пʌлкр(ə)л] 1) го'рга, го'ристонга оид; го'р... 2) қайг'ули, г'амгин; ко'ч. ер тагидан келаётган-дай мудҳиш, қо'рқинчли, даҳшатли (товуш ва ҳк.)

зулумот Тўқайзорни бўғиб олди зулумот. Шарпасиз сўқмоқда танҳо сурдим от. Миртемир, Бир варақ Кўчалар бўш, паст-баланд, Мудҳиш зулумот. Ғайратий, Шоир