Қидирув

ялмон шв. Каламуш.

/ˈрəʊднт/ н [К] кемирувчи (каламуш, қуён, сичқон ва ҳ.к. каби)

1. зоол. каламуш; 2. қўрқоқ; хоин, хиёнаткор 1. зоол. крыса; 2. трус; предатель

['(ҳ)вıскəз] пл 1) чекка соқол, бакенбарда 2) мо'йлов (мушук, каламуш ва б. да)

муросасоз айн. Муросачи. муросасозлик айн. муросачилик. Муросасозлик ва ялтоқилик, каламуш ғаладонни илма-тешик қилгандек, фанни кемиради. С. Кароматов, Сўнгги бар

қўшоёқ Орқа оёқлари ва думи узун, сакраб юришга мосланган тунги кемирувчи сутемизувчи ҳайвон. Илиқ тун Қўшоёқларнинг чийиллаши, аҳён-аҳёнда дардчил бузоқн

қопқон Ов қилинадиган ёки зарарли ҳайвонларни овлаш, илинтириш, тутиш учун қўйиладиган мослама, қурилма. У ичига катта оқ каламуш қамалган қопқонни ерга қўйди,

қамал Қамамоқ феълининг ўзлик ва мажҳул нисбати. Бир йилга қамалди. Моллар қўрага қамалди. Ташқи муҳит билан алоқада бўлмай, ўзини маълум бир муҳит, жойда босим тутм

қамал Қамамоқ феълининг ўзлик ва мажҳул нисбати. Бир йилга қамалди. Моллар қўрага қамалди. Ташқи муҳит билан алоқада бўлмай, ўзини маълум бир муҳит, жойда босим тутм