Qidiruv

qarang isrofgarchilik

isrofchilik ayn. Isrofgarchilik.

isrofgarlik ayn. Isrofgarchilik.

/'weistidʒ/ n [U] isrofgarchilik

tejamsizlik Tejab-tergamay, tejamkorlikka rioya qilmay sarflash; isrofgarchilik. Tejamsizlik bilan ishlamoq.

nobudgarchilik Bekorga yoʻq qilib yuborish, nobud qilish, isrofgarchilik. Nobudgarchilik — xalq xoʻjaligi uchun zarar.

xo‘jasizlik Xoʻjalikning ixtiyoridagi moddiy boylikni, mulk-ashyoni ayamasdan, tejab-tergamasdan ish tutish; isrofgarchilik, oʻziboʻlarchilik. Xoʻjasizlik — egasizlik xav

/ik'strævəgənt/ adj 1 isrofgar, nobudgar, behuda sarf qiluvchi, sovurib yuboruvchi 2 favqulodda, kutilmagan darajada, aqlga sig'maydigan, haqiqatga to'g'ri kelmaydigan -

manmanlik Oʻzini katta tutishlik; manman ekanlik; kibr. Maqtanchoqligi, manmanligi tufayli koʻplar yoqtirmaydigan yengil tabiatli Murzin kelib qoldi. Shuhrat, Shinelli yi

ildiz Oʻsimlikning yerdan suv va oʻgʻit moddalar olib beradigan yer osti qismi; tomir. Ildizdan koʻkargan daraxt. Qayragʻoch, teraklarning ildizi yer bagʻriga qattiq sing